Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Go 259/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę J. B. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (LWINB) z dnia [...] lutego 2017. nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że LWINB decyzją z dnia 17 lutego 2017 r., powołując się na przepis art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., K.p.a.) uchylił zaskarżoną odwołaniem J. B. decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wschowie (PINB) z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] nakazującą J. B. oraz K. C. usunąć nieprawidłowości w stanie technicznym przewodów kominowych przynależnych do lokali nr 6 i nr 3 w budynku wielorodzinnym położonym na działce nr [...] w P., gm. [...], w części dotyczącej wyznaczenia terminu wykonania określonych w tej decyzji obowiązków i orzekł w tym zakresie określając termin wykonania obowiązków na 3 miesiące od dnia doręczenia decyzji.
W pozostałym zakresie organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję z dnia 10 stycznia 2017 r. Decyzja organu odwoławczego została doręczona J. B. – w trybie art. 43 K.p.a.– za pośrednictwem dorosłego domownika w dniu 20 lutego 2017 r.
Skargę na powyższą decyzję J. B. wniósł do WSA w Gorzowie Wlkp. – za pośrednictwem organu I instancji – w dniu 14 marca 2017 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym).
Wskazując na powyższe sąd I instancji w pierwszej kolejności podniósł, że termin do wniesienia skargi na tę decyzję upływał wraz z dniem 22 marca 2017 r. Tymczasem przesyłka zawierająca skargę została nadana wprawdzie w terminie, tj. 14 marca 2017 r., jednak skarżący wysłał ją bezpośrednio do organu I instancji – PINB we Wschowie zamiast, zgodnie z zawartym w zaskarżonej decyzji pouczeniem - do LWINB. Wpływ skargi do PINB nastąpił jeszcze przed upływem tego terminu, tj. w dniu 15 marca 2017 r., jednakże skargę przekazano do LWINB dopiero 4 kwietnia 2017 r. W ocenie WSA oznaczało to, że przekazanie skargi do organu właściwego dokonane w dniu 4 kwietnia 2017 r. nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., Ppsa).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. B., w którym "prosi o przywrócenie terminu".
Ponadto skarżący podnosi, że błąd nieumyślnego zaadresowania do niewłaściwego urzędu przedmiotowej skargi staje się przyczyną jego problemów zdrowotnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 Ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w myśl z art. 54 § 1 Ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej, który wydał zaskarżoną decyzję oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 Ppsa, decyduje wówczas data przekazania skargi przez sąd lub organ właściwemu organowi administracji publicznej (zob. postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2554/10, LEX nr 742361). Wprawdzie żaden z przepisów ustawy – Ppsa wprost nie przewiduje obowiązku przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, to jednak takie działanie jest podejmowane celem nadanie jej właściwego biegu. Nie oznacza to jednak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, wbrew dyspozycji powołanego art. 54 § 1 Ppsa, wniósł skargę do PINB we Wschowie, a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, tj. LWINB. Organ I instancji po otrzymaniu skargi przesłał ją do organu odwoławczego w dniu 4 kwietnia 2017 r. Tę datę sąd wojewódzki prawidłowo przyjął jako miarodajną do stwierdzenia, czy strona dochowała ustawowego terminu trzydziestu dni na złożenie skargi. W związku z tym, że decyzję ostateczną organu doręczono skarżącemu w dniu 20 lutego 2017 r. to termin określony w art. 53 § 1 Ppsa upłynął w dniu 22 marca 2017 r.
Zaznaczyć należy, że termin 30-dniowy przewidziany na wniesienie skargi jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. W zaistniałej sytuacji, skoro przekroczenie terminu nastąpiło wskutek nieprawidłowo dokonanej czynności związanej z wysłaniem skargi do organu I instancji zamiast do organu odwoławczego, to WSA miał obowiązek uwzględnić z urzędu jego upływ i z tej przyczyny odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.