Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 29 czerwca 2015 r., sygnatura akt III SA/Kr 2106/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał skarżącej M. W.-B. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżąca wniosła na to postanowienie zażalenie.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie ze skargi skarżącej prawo pomocy przyznane w całości obejmowałoby zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych, a więc opłat sądowych i wydatków. Nie przyznano jej prawa pomocy przez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. To jest przyczyną użycia przez Sąd pierwszej instancji sformułowania, z którego wynika, że skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym. Nieprzyznanie skarżącej prawa pomocy przez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego wynikało z tego, że skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy o taką pomoc nie wnosiła. Także z jej zażalenia nie wynika, aby domagała się takiej pomocy.
Z zażalenia skarżącej wynika, że skarżąca rozumie zaskarżone postanowienie WSA w Krakowie, jako dotyczące odmowy zwolnienia jej od ponoszenia opłaty za udostępnienie danych osobowych i adresowych z ewidencji ludności, czyli przedmiotu, którego dotyczy zaskarżone przez nią postanowienie Wojewody [...] z [...] listopada 2014 r. W związku z tym należy wyjaśnić, że postanowienie WSA w Krakowie z 29 czerwca 2015 r. tej kwestii nie rozstrzyga. O zgodności z prawem postanowienia Wojewody [...] z [...] listopada 2014 r. i ewentualnie poprzedzającego go postanowienia Burmistrza Miasta C. z [...] września 2014 r. WSA w Krakowie orzeknie wyrokiem.
Z tych względów NSA uznał, że zażalenie skarżącej jest niezasadne i mając to na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.