Uzasadnienie
Pismem wniesionym w dniu 16 II 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zatytułowanym jako "pozew o zapłatę", F. A. zażądał zasądzenia od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Raciborzu kwoty 10.000 zł. "tytułem odszkodowania za niewznowienie w terminie postępowania administracyjnego... w sprawie stanu technicznego budynku gospodarczego".
W dniu 22 III 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał F. A. do sprecyzowania żądania zawartego w wymienionym na wstępie piśmie przez podanie, czy stanowi ono skargę na bezczynność organu oraz jakiego aktu lub innej czynności z zakresu administracji publicznej organ nie wydaje lub nie wykonuje, względnie czy stanowi ono pismo innego rodzaju. W wezwaniu pouczono adresata o terminie 7 dni do wykonania wezwania i o rygorze pozostawienia pisma bez rozpoznania, a nadto poinformowano o treści art. 3 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wskazał też na zakres swojej kompetencji wynikający z uwzględnienia skargi na bezczynność (art. 149 p.p.s.a.) oraz pouczył stronę, iż stosowne roszczenia odszkodowawcze mogą być dochodzone przed sądem powszechnym (k.18 i 19 akt).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, F. A. pismem z dnia 29 III 2005 r. (k.20 akt) poinformował Sąd, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Raciborzu od dnia 9 IV 2004 r. do 17 XII 2004 r. "wykazał złośliwą bezczynność" nie rozpoznając wniosku skarżącego o wznowienie postępowania w sprawie zrealizowanego bez pozwolenia kurnika oraz stanu technicznego muru na sąsiedniej nieruchomości, a nadto odpowiadając na pisma "posługiwał się bzdurnymi czynnikami urzędowymi". Skarżący podał, iż po złożeniu skargi na bezczynność Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Raciborzu wydał z data wsteczną 10 I 2005 r. decyzję odmawiającą wznowienia postępowania, od której wniósł on odwołanie.
Zarządzeniem z dnia 5 IV 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił pismo F. A. określone jako "pozew o zapłatę" bez rozpoznania, zgodnie z art. 49 § 2 p.p.s.a., gdyż skarżący nie określił w sposób jednoznaczny, precyzyjny i nie budzący wątpliwości swego żądania, a z pisma wszczynającego postępowanie nie można dopatrzyć się intencji wystąpienia ze skargą na bezczynność organu bądź skargą innego rodzaju.
Na zarządzenie z dnia 5 IV 2005 r. F.A. wniósł zażalenie. Opisał w nim przebieg wieloletniego sporu w sprawie wybudowanego kurnika i stwierdził, iż domaga się od nadzoru budowlanego wydania właściwej decyzji w sprawie tego pomieszczenia gospodarczego oraz zasądzenia od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Raciborzu odszkodowania za złośliwą bezczynność.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie podnosi żadnych uzasadnionych podstaw i jako nieuzasadnione podlega oddaleniu. Zgodnie ze szczegółowym pouczeniem skarżącego, zawartym w wezwaniu go do sprecyzowania treści pisma wszczynającego sprawę, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg wskazanych w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a.
Skarżący nie wskazał natomiast żadnej decyzji, aktu, czy innej czynności, której dotyczy jego skarga. Skarga ta nie spełnia też w oczywisty sposób formalnych warunków wymaganych przepisem art. 57 p.p.s.a.
Z treści zażalenia wynika, iż skarżący żąda wydania właściwej decyzji przez organy administracji publicznej. Adresatem tego żądania nie jest jednak sąd, lecz właściwe organy administracyjne. Natomiast żądanie odszkodowania od tych organów za szkody wynikłe z nieterminowego załatwienia sprawy może być dochodzone przez osobę poszkodowaną przed sądami powszechnymi (art. 160 § 5 k.p.a.).
Z tych względów, na podstawie przepisów art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.