Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi przez podpisanie skargi i pełnomocnictwa wniesionych drogą elektroniczną (ePUAP). Podpisane zostało jedynie pismo przewodnie, przy którym jako załącznik dołączone skarga i pełnomocnictwo.
Sąd wskazał, że na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej przy piśmie z dnia 17 czerwca 2021 r. wskazał, że w postanowieniu z 11 sierpnia 2020 r., sygn. akt I FZ 76/20, Naczelny Sąd Administracyjny opowiedział się za stanowiskiem, że elektroniczne podpisanie pisma głównego sporządzonego na formularzu platformy ePUAP skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, tj. treści formularza wraz z załączonymi do niego plikami; stąd pełnomocnik nie wykonał wezwania. Sąd I instancji nie podzielił stanowiska przedstawionego ww. postanowieniu NSA, natomiast podziela stanowisko przeciwne, zaprezentowane między innymi w postanowieniu NSA z dnia 29 czerwca 2021 r., sygn. akt I FZ 68/21, zgodnie z którym brak technicznej możliwości podpisania załącznika z poziomu ePUAP nie wyklucza możliwości podpisania takiego dokumentu w innym miejscu, a następnie dołączenie go do korespondencji, ażeby uczynić zadość wymogom określonym w art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a.
Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca, argumentując, że strona nie może ponosić odpowiedzialności za ograniczone działanie systemów teleinformatycznych, w tym ograniczoną liczbę znaków na platformie ePUAP i jej formularzu kontaktowym, gdyż stanowiłoby to ograniczenie skarżącej prawa do Sądu. Strona skarżąca opowiedziała się za poglądem prawnym zaprezentowanym przez NSA w postanowieniu o sygn. akt I FZ 76/20.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W rozpoznawanej sprawie, składowi orzekającemu wiadomy z urzędu jest fakt, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pod sygn. akt I FPS 2/21 zawisło postępowanie z wniosku Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 27 lipca 2021 r. sygn. akt I FZ 92/21, na podstawie art. 187 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy przepis art. 46 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zgodnie z którym zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego, należy rozumieć w ten sposób, że chodzi w nim o zasady przyjęte dla określonych trybów składania podpisu elektronicznego określonych w § 2a, co oznacza, że załączniki złożone w ramach podpisanego podpisem zaufanym (kwalifikowanym) dokumentu przesłanego przez platformę ePUAP należy uznać za podpisane w rozumieniu art. 46 § 2a i 2b ww. ustawy, jako spełniające zasady zastosowanego trybu składania tego podpisu elektronicznego, zgodnie z którymi podpis zaufany (kwalifikowany) złożony przez profil zaufany ePUAP odnosi się do całej treści formularza wraz z załączonymi do niego plikami, a więc obejmuje także zawarte w nim załączniki?".
Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze uzasadnienie zaskarżonego postanowienia z dnia 7 lipca 2021 r. oraz argumentację skarżącej podniesioną w zażaleniu uznał, że w tej sprawie zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego. Zagadnienie przedłożone do rozstrzygnięcia powiększonemu składowi sędziów NSA dotyczy bowiem wykładni art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., a więc kwestii prawnej mającej istotne znaczenie także w niniejszej sprawie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.