Postanowienie NSA z 25 lipca 2017 r., II OZ 784/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. S. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 382/17 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego

Sprawa

w sprawie ze skargi D. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Zofia Flasińska przewodniczący

Uzasadnienie

D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie nakazania rozbiórki części obiektu budowlanego.

Zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2017 r. Przewodniczący II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na powyższą decyzję. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") i § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie").

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł D. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości.

W uzasadnieniu podniesiono, że podstawą wpisu w sprawie winien być § 2 ust. 1 rozporządzenia, bowiem złożona skarga dotyczy wydanego postanowienia w postępowaniu administracyjnym, tj. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zdaniem skarżącego, wskazana kwota nie odpowiada wniesionej skardze.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazania rozbiórki części budynku gospodarczego. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 tego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Nie ulega wątpliwości, że sprawa zainicjowana skargą na decyzję w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego jest sprawą z zakresu budownictwa i architektury. Wskazać należy, że wpis z zakresu budownictwa i architektury pobiera się w sprawach, w których stosuje się przepisy ustawy – Prawo budowlane. W konsekwencji, sprawa nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego niewątpliwie należy do kategorii spraw z zakresu budownictwa i architektury, w przypadku których pobiera się wpis stały w wysokości 500 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia. Przede wszystkim trzeba zaznaczyć, że sprawy z zakresu budownictwa należy rozumieć szeroko (por. postanowienie NSA o sygn. akt II OZ 688/12 z dnia 24 sierpnia 2012 r.). W rozpatrywanym przypadku nawet jednak ich wąskie rozumienie prowadzi do stwierdzenia, że skoro opróżnienie obiektu budowlanego regulowana jest w ustawie – prawo budowlane, to w sprawie skargi na wydanie nakazu rozbiórki należy ustalić wpis w wysokości określonej dla spraw z zakresu budownictwa i architektury. Ponadto, przypisanie konkretnej sprawy do zakresu wymienionego w rozporządzeniu powinno być jak najbardziej precyzyjne, odpowiadające najściślej stanowi prawnemu sprawy oraz rozstrzyganemu problemowi prawnemu. Rozporządzenie nie wymienia natomiast kategorii bardziej adekwatnej, niż przypisana w zaskarżonym zarządzeniu.

Skarżący błędnie wskazuje, że podstawą wpisu w sprawie winien być § 2 ust. 1 rozporządzenia twierdząc, że wniesiona skarga do sądu wojewódzkiego dotyczy postanowienia. Jak wynika z akt przedmiotem zaskarżenia jest decyzja, a nie jak twierdzi skarżący – postanowienie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.