Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił sprzeciw B.J. (dalej jako "skarżąca") od zarządzenia z dnia 17 maja 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B.J. oraz Fundacji A. w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji dotyczącej zatwierdzenia programu gospodarki odpadami.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 17 maja 2013 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej z dnia 20 grudnia 2012 r. o przyznanie prawa pomocy. Zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 10 czerwca 2013 r. W dniu 12 lipca 2013 r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym sprzeciw od powyższego zarządzenia.
Odrzucając sprzeciw Sąd I instancji wskazał, że siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu w niniejszej sprawie upływał w dniu 17 czerwca 2013 r. Sprzeciw wniesiono do Sądu I instancji w dniu 12 lipca 2013 r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.").
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Zarzuciła, że Sąd I instancji ogranicza jej prawo do sądu. Wskazała, że jest osobą chorą i wielokrotnie wnosiła o zawieszenie wszelkich postępowań.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie [...] sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżąca wniosła sprzeciw po upływie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w powyższym przepisie. Zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 10 czerwca 2013 r., a więc termin upływał w dniu 17 czerwca 2013 r. Natomiast sprzeciw skarżąca wniosła do Sądu I instancji w dniu 12 lipca 2013 r. W tej sytuacji Sąd I instancji był zobowiązany sprzeciw odrzucić.
Oczywistym jest, że skuteczne skorzystanie z uprawnień strony w postępowaniu sądowym jest uzależnione od szeregu warunków o charakterze formalnym, jak również od zachowania terminu do dokonania poszczególnych czynności procesowych. Tego rodzaju ograniczenia, wynikające z przepisów ustawy, która korzysta z domniemania zgodności jej przepisów z Konstytucją RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483), nie może być postrzegane w kategoriach ograniczenia prawa do sądu. Sąd I instancji trafnie ocenił, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia sprzeciwu i w związku z tym sprzeciw odrzucił, a więc brak jest podstaw do uznania, że doszło do ograniczenia prawa skarżącej do sądu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.