Postanowienie NSA z 5 sierpnia 2008 r., II OZ 787/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. D. i Z. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2008r. sygn. akt VII SA/Wa 1447/07 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi A. D. i Z. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę postanawia: - oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 listopada 2007r., sygn. akt VII SA/Wa 1447/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. D. i Z. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony A. D. w dniu [...].

Następnie skarżący zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2008r. referendarz sądowy przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił.

Pismem z dnia 15 lutego 2008r., złożonym w dniu 18 lutego 2008r. A. i Z. D. zwrócili się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z dnia 20 marca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podając, że wniosek w tej sprawie jest niedopuszczalny, bowiem w dniu, w którym został złożony, uchybienie terminu jeszcze nie nastąpiło.

Na powyższe postanowienie skarżący złożyli zażalenie, podnosząc, że nie mogą nawiązać kontaktu z wyznaczonym pełnomocnikiem, a bez przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie jest możliwa skuteczna obrona ich interesów w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 ww. ustawy: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4).

Jednocześnie ustawodawca w art. 88 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 powołanej ustawy, a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności np. jeżeli został złożony w okresie biegu terminu, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie.

Stanowisko zaprezentowane w zażaleniu nie jest zasadne, bowiem w pierwszej kolejności wyznaczony pełnomocnik powinien uzyskać od skarżących stosowne pełnomocnictwo, następnie powinien sporządzić skargę kasacyjną, a dopiero później złożyć ją do sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Należy też zauważyć, iż w sytuacji, w której pełnomocnik ustanowiony na zasadzie przyznanego stronie prawa pomocy, sporządzi opinię o niezasadności złożenia skargi kasacyjnej, to postępowanie w tej sprawie kończy się, a przyznane prawo pomocy ulega skonsumowaniu. Tym samym niedopuszczalność złożonego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, w niniejszej sprawie dodatkowo wynika z okoliczności braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej.

Z tej przyczyny orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.