Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 sierpnia 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 270/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny (powoływany dalej jako: WSA) w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku skarżącego - Wojewody [...], uzupełnił wyrok tego sądu z 16 czerwca 2021 r. w ten sposób, że dodał punkt III o treści: "zasądza od Gminy Miasta [...] na rzecz Wojewody [...] kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego".
W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji, przywołując treść art. 157 § 1, art. 200 oraz art. 205 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., Ppsa), wskazał, że wniosek Wojewody [...] jest uzasadniony, bowiem w wyroku kończącym postępowanie nie zostało wydane postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącego Wojewody, o co z kolei wnioskowała strona w złożonej przez siebie skardze. Biorąc powyższe pod uwagę sąd wojewódzki objął zasądzoną kwotą uiszczone wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego skarżącego w toku postępowania sądowego w kwocie 480 zł - stosownie do treści § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018, poz. 265, rozp. MS z 2015).
W zażaleniu na powyższe postanowienie Gmina Miasta [...], na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 i § 2 Ppsa, zaskarżyła go w całości i wniosła o jego uchylenie w całości. Wniosła również o rozpoznanie zażalenia na rozprawie wraz z rozpoznaniem skargi kasacyjnej złożonej w niniejszej sprawie.
Strona żaląca wskazała, że zażalenie jest konieczne i uzasadnione jako konsekwencja zarzutów i wniosków zawartych w skardze kasacyjnej.
W odpowiedzi na zażalenie Wojewoda [...] podniósł, że z uwagi na fakt, iż WSA w Warszawie wyrokiem z 16 czerwca 2021 r. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Radomiu z 25 stycznia 2021 r. nr LI/454/2021 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej, a tym samym uwzględnił zarzuty zawarte w skardze Wojewody [...], zaś skarga kasacyjna wniesiona przez Gminę Miasto [...] nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, w jego ocenie zwrot kosztów postępowania jest zasadny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym (art. 197 § 1 Ppsa).
W myśl art. 157 § 1 Ppsa, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie - od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednym z takich dodatkowych orzeczeń jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż przepis art. 209 Ppsa nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i 204 Ppsa. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje więc w tych przypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona żądała we właściwym czasie ich przyznania.
Stosownie do art. 200 Ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie natomiast z art. 205 § 2 Ppsa do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji w postanowieniu uzupełniającym wyrok w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego zasądził od Gminy Miasta [...] na rzecz skarżącego - Wojewody [...], reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, kwotę 480 zł. Kwota ta obejmuje zwrot kosztów sądowych w postaci wynagrodzenia radcy prawnego w wysokości 480 zł zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozp. MS z 2015. Powyższe orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania sądowego Naczelny Sąd Administracyjny w pełni uznaje za prawidłowe.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza zatem, że brak jest podstaw do wzruszenia zaskarżonego postanowienia, wobec czego w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa orzekł jak w sentencji.