Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2005r. sygn. akt II SA/Ol 1/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie S. G. na postanowienie tego Sądu z dnia 15 marca 2005r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 stycznia 2005r. oddalające wniosek skarżącego o wyłączenie wszystkich sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku od rozpoznawania jego sprawy (sygn. akt II SA/Gd 93/04). Na postanowienie z dnia 15 marca 2005r. S. G. złożył zażalenie. W dniu 29 kwietnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia oraz do usunięcia braków formalnych poprzez nadesłanie odpisu zażalenia, w terminie 7 dnia od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Wezwanie do usunięcia braków zostało doręczone prawidłowo, a termin do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął w dniu 6 maja 2005r. Na podstawie art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. strona, która wniosła zażalenie obowiązana jest do uiszczenia wpisu. W razie nieuiszczenia wpisu zażalenie podlega odrzuceniu. W związku z tym, że skarżący nie złożył też odpisu zażalenia, zostało ono odrzucone.
Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 czerwca 2005r. zażalenie złożył S. G. zarzucając, że zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa materialnego, a mianowicie art. 27 zd. pierwsze, art. 37 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2; art. 45 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. Konstytucji RP, a także art. 6 ust. 1 i 13 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności w związku z art. 9, 91 i 89 pkt 2 Konstytucji RP, a także "w materialnym ujęciu powagi rzeczy osądzonej w rozumieniu art. 171 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z przedmiotem ostatecznego w toku i nie podlegającego dalszemu zaskarżeniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2004r. sygn. akt OW 179/04 w sprawie, o której stanowi art. 20 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi...". W obszernym uzasadnieniu, zawierającym w większości treści pozamerytoryczne i obraźliwe, skarżący wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu należnego od zażalenia narusza jego prawo do sądu. W konkluzji złożył wniosek "o wyłączenie wszystkich sędziów i asesorów od udziału w sprawie wynikłej z wnioskodawcy wniosku niniejszego zażalenia".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpatrując zasadność złożonego zażalenia należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w dniu 29 kwietnia 2005r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych przez uiszczenie wpisu od zażalenia i nadesłanie odpisu zażalenia, wskazując jednoczenie termin do usunięcia braków i konsekwencje niewykonania nałożonego obowiązku. Nie ulega wątpliwości, że skarżący otrzymał wezwanie do usunięcia braków w dniu 29 kwietnia 2005r., ale w ustawowym terminie braków tych nie usunął. Zatem zgodnie z art.220 § 3 Sąd skargę odrzucił.
Odnosząc się do zrzutów sformułowanych przez skarżącego w zażaleniu należy stwierdzić, że nie są one uzasadnione, ponieważ obowiązek uiszczenia wpisu, jak również usunięcia innych braków formalnych jest ustawową powinnością spoczywającą na stronie, w przeciwnym razie Sąd nie może nadać biegu sprawie.
Częściowe partycypowanie w kosztach wymiaru sprawiedliwości przez uiszczanie stosownych wpisów jest regułą, a jeżeli strona uważa, że nie jest w stanie uiścić należnego wpisu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, może zwrócić się do Sądu o udzielenie prawa pomocy.
Tak więc zarzut skarżącego, że poprzez wezwanie do uiszczenia opłaty ograniczono mu prawo do sądu nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Odnosząc się do bliżej niesprecyzowanego wniosku skarżącego zawartego w zażaleniu o wyłączenie wszystkich sędziów i asesorów w niniejszym postępowaniu, wywołanym wniesieniem zażalenia, należy stwierdzić, że wniosek ten wykracza poza postępowanie zażaleniowe.
W tej sytuacji zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.