Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2005 r., sygn. akt 2 V SA 739/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w Warszawie wskazując w uzasadnieniu, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej (art. 221 P.p.s.a). Opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie i uiszcza się ją gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 P.p.s.a).
Wpis musi być wniesiony zatem w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, tj. w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 P.p.s.a.). Odpis zaskarżonego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w Warszawie w dniu 21 grudnia 2004 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 20 stycznia 2005r. Natomiast wpis został uiszczony w kasie sądu w dniu 28 stycznia 2005r.tj. po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w Warszawie, zastąpiona przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 221 P.p.s.a. przez błędną jego wykładnie polegającą na przyjęciu, że skarga kasacyjna jest pismem wnoszonym przez adwokata lub radcę prawnego samodzielnie oraz w dniu wydania zaskarżonego postanowienia tj. w dniu 15 lutego 2005 r. podlegające odrzuceniu bez wezwania, jako pismo nienależycie opłacone. Zdaniem skarżącej naruszono również art. 219 § 1 P.p.s.a. przez niewłaściwe jego zastosowanie w zw. z art. 177 § 1 P.p.s.a. poprzez stwierdzenie, że wpis od skargi kasacyjnej musi być wniesiony bezwzględnie w terminie otwartym do wniesienia tej skargi, tj. w ciągu trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie zaskarżonego orzeczenia wraz z uzasadnieniem, albowiem art. 219 § 1 P.p.s.a. stanowi, że opłatę należy uiścić przy wniesieniu pisma do sądu co oznacza, że termin ten nie jest ściśle określony, w przeciwieństwie do terminu z art. 177 § 1 P.p.s.a. stanowiącego, że termin do wniesienia kasacji liczy dni trzydzieści od daty doręczenia stronie orzeczenia.
Strona skarżąca przyznała, że skargę opłaciła bez wezwania w dniu 28 stycznia 2005r., a więc przed posiedzeniem Sądu w dniu 15 lutego 2005r. W tej sytuacji skarga kasacyjna nie mogła być odrzucona albowiem w dniu 15 lutego 2005r. była już opłacona w sposób należyty.
W odpowiedzi na zażalenie S. P. wniósł o oddalenie zażalenia stwierdzając, że interpretacja art. 219 § 1 P.p.s.a. podana w zażaleniu jest wadliwa. Przedstawione poglądy pozostają w oczywistej sprzeczności z treścią jasno sformułowanych przepisów, które nie powinny być poddawane wątpliwym zabiegom interpretacyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Złożenie skargi kasacyjnej i związaną z tym powinność uiszczenia opłaty w wysokości stałej, gdy strona jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego ustawodawca uregulował w art. 221 P.p.s.a. Jednocześnie w myśl art. 219 P.p.s.a. obowiązek uiszczenia opłaty sądowej musi być zrealizowany przy wniesieniu do sądu pisma procesowego podlegającego opłacie. Tak więc zasadnie Sąd wskazał, że wpis musi być wniesiony w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, a mianowicie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie orzeczenia stronie wraz z uzasadnieniem (art. 177 P.p.s.a.).
Z porównania daty doręczenia pełnomocnikowi postanowienia z uzasadnieniem z datą uiszczenia należnego wpisu w kasie sądu wynika, że wpis został uiszczony już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a Sąd zasadnie odrzucił skargę kasacyjną. Nie ma natomiast znaczenia data posiedzenia Sądu dotyczącego zbadania wymogów formalnych zażalenia i nadania mu dalszego biegu.
Można w pełni podzielić stanowisko wyrażone w odpowiedzi na zażalenie, że przepisy regulujące wnoszenie i opłacanie skargi kasacyjnej są zredagowane w sposób czytelny i poprawny z jurydycznego punktu widzenia i nie wymagają zabiegów interpretacyjnych, w myśl zasady clara non sunt interpretanda.
Mając na uwadze powyższe rozważania na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.