Postanowienie NSA z 23 sierpnia 2006 r., II OZ 795/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2006 r., sygn. akt IV SAB/Wa 38/05 w zakresie oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującym zwolnienie od wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2006 r., sygn. akt. IV SAB/Wa 38/05

Sprawa

w sprawie ze skargi K. G. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia akt postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Gorczycka - Muszyńska

Uzasadnienie

II OZ 795/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2006 r. sygn. akt IV SAB/Wa 38/05 odrzucił zażalenie K. G. na postanowienie z dnia 8 lipca 2005 r. odrzucające skargę kasacyjną. Sąd I instancji, w związku z wniesieniem przez skarżącego zażalenia na postanowienie z dnia 12 kwietnia 2006 r., wezwał go do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wniósł o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia.

Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołał przepis art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", zgodnie z którym prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, iż oceniając stan majątkowy K. G. orzekał w oparciu o informacje zawarte w formularzach PPF złożonych w dniu 27 kwietnia 2004 r. oraz w dniu oraz 10 czerwca 2005 r., z których wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką, uzyskującą dochód ze świadczenia emerytalnego w wysokości 647 zł netto, posiada gospodarstwo rolne, którego wielkość oszacowano na 4, 63 ha, lecz nie prowadzi działalności rolniczej z powodu braku budynków gospodarskich. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Rozpatrując kolejny wniosek K. G. o przyznanie prawa pomocy Sąd uznał, iż skarżący nie przedstawił nowych okoliczności świadczących o zmianie jego sytuacji materialnej, która była już przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Na powyższe postanowienie K. G. wniósł zażalenie domagając się ustanowienia adwokata z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej wyrażając przy tym swoje niezadowolenie z rozstrzygnięć Sądu Administracyjnego oraz sposobu prowadzenia postępowania przez organy Gminy [...].

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu z przyczyn innych niż podniesione w zażaleniu.

Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według wzoru ustalonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy /Dz.U. nr 227 poz. 2245/. Przepis § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustala zasadę, zgodnie z którą jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez osobę fizyczną na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia.

Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to myśl art. 49 § 1 ppsa, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zarówno niejasny charakter pisma (art. 46 § 1 pkt 2 ustawy), jak i złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy z uchybieniem obowiązku złożenia go na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 ustawy), stanowią braki formalne pisma i podlegają uzupełnieniu w trybie powyższego artykułu. Z akt sprawy wynika, iż skarżący występując o przyznanie prawa pomocy nie został wezwany do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Oceniając jego stan majątkowy Sąd oparł się, jak podkreślił w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wyłącznie na formularzach składanych w 2004 r. i 2005 r., które były już przedmiotem wcześniejszego orzekania w tym również przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Rozpoznając ponowny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony po prawomocnym oddaleniu poprzedniego, Sąd I instancji winien oprzeć się na aktualnych danych przedstawionych na urzędowym formularzu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 ppsa.