Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Gl 373/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, oddalił wniosek B. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego przez nią postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 1 marca 2005 r., Nr [...], w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.
W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, iż skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego nie wykazała żadnych z okoliczności uzasadniających taki wniosek, w szczególności zaś nie podała, jaką "znaczną" szkodę poniosłaby w przypadku wykonania tego postanowienia.
B. G. wniosła zażalenie na to postanowienie wskazując, iż ustalenia Organu nadzoru budowlanego, które legły u podstaw wydania przedmiotowego postanowienia, są niezgodne ze stanem faktycznym, a egzekwowanie nałożonej opłaty doprowadzi do "zagrożenia bytu rodziny poprzez pozbawienie jej środków na zaspokajanie jej podstawowych potrzeb życiowych".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Należy jednak zaznaczyć, iż przedmiotem wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie dotyczy to bowiem wszystkich aktów administracyjnych, gdyż co do zasady, cechy wykonalności polegającej na możliwości spowodowania lub doprowadzenia do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem, nie mają decyzje odmowne, czy np. ustalające wysokość opłaty legalizacyjnej (por. J. P. Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 122).
Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy takiego właśnie postanowienia, tj. postanowienia ustalającego wyłącznie wysokość opłaty legalizacyjnej, które w związku z powyższym do wykonania się nie nadaje i tego nie wymaga. Bowiem, przedmiotowe postanowienie nie nakłada na stronę obowiązku uiszczenia wymienionej opłaty, a zatem w przypadku jej nieuiszczenia, opłata ta nie podlega przymusowemu ściągnięciu w trybie egzekucji – wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu. Okoliczność taka staję się natomiast podstawą do wydania decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego, i dopiero wykonanie tej decyzji może zostać wstrzymane.
Stąd Sąd I instancji winien był w pierwszej kolejności rozważyć, czy zaskarżone postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach, w ogóle nadaje się do wykonania. Nie mniej jednak zaskarżone orzeczenie, mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.