Postanowienie NSA z 30 sierpnia 2006 r., II OZ 798/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Go 56/05 w zakresie oddalenia wniosku D. A. o wyłączenie Sędziego G. S.

Sprawa

w sprawie ze skargi D. A. na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 stycznia 2004 r., Nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia ekspertyzy budowlanej postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka - Muszyńska

Uzasadnienie

Pismem z dnia 28 marca 2006 r. D. A. wystąpił do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z wnioskiem o wyłączenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim G. S. od rozpoznania sprawy z jego skargi na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 kwietnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia ekspertyzy budowlanej.

Wniosek swój umotywował tym, że Sędzia G. S. naraziła go na straty materialne i moralne, uporczywie odrzuca jego wnioski, skargę kasacyjną oraz łamie przepisy prawa.

Postanowieniem dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt. II SA/Go 56/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego. W uzasadnieniu postanowienia powołał art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", który ustala zasadę, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje taki stosunek osobisty między sędzią a stroną lub jej przedstawicielem, który mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.

Sąd I instancji wskazał, że sędzia, którego wyłączenia domagał się skarżący złożyła wymagane oświadczenie, z którego wynika, iż z żadną ze stron niniejszego postępowania nie pozostaje w takim stosunku, który uzasadniałby jej wyłączenie na podstawie art. 18 i 19 ppsa. Uznał ponadto, iż brak akceptacji przez skarżącego wydawanych w toku postępowania orzeczeń nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego od prowadzenia sprawy.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podtrzymał stanowisko wyrażone we wniosku z dnia 28 marca 2006 r. uznając, iż postępowanie sędziego, jest przejawem dyskryminacji a nadto wskazanie na nieznajomości przepisów prawa, łamanie praw konstytucyjnych oraz ustawodawstwa europejskiego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 19 ppsa sąd wyłącza sędziego na jego żądane lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego.

Przepis ten umożliwia wyłączenie od orzekania sędziego, który posiada pozazawodowe kontakty z jedną ze stron lub jej pełnomocnikiem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie sytuacja taka nie została przez skarżącego uprawdopodobniona. Skarżący ani we wniosku ani w zażaleniu nie powołał okoliczności, które mogłyby uzasadniać przyczyny mające stanowić podstawę wyłączenia sędziego. Nie wykazał istnienia jakiegokolwiek stosunku osobistego między stroną postępowania lub pełnomocnikiem a sędzią, natomiast zarzuty podnoszone w zażaleniu nie znajdują racjonalnego uzasadnienia. Jak wynika z oświadczenia skarżącego głównym zarzutem skierowanym przeciwko Sędziemu jest odrzucanie jego wniosków oraz skargi kasacyjnej będących bezpośrednią przyczyną narażenia skarżącego na straty materialne. Takie zarzuty nie mogą stanowić podstawy wyłączenia sędziego. Przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego. Strona może zwalczać wadliwe orzeczenia wydane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. Nie może natomiast przez składanie nieuzasadnionego wniosku o wyłączenie sędziego wpływać na skład sądu rozpoznającego sprawę. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa procesowego albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej.

W aktach sprawy znajduje się oświadczenie Sędziego, z którego wynika, iż nie ma podstaw do jego wyłączenia, bowiem nie pozostaje z żadną ze stron postępowania w takim stosunku osobistym, który mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności w prowadzeniu postępowania.

W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego, przyjęto pogląd, iż autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazał, ani też nie udowodnił podnoszonych okoliczności, co czyni jego zarzuty nietrafnymi.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ppsa.