Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16.03.2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie R.R. i B.P., reprezentowanych przez B.R., na postanowienie tego Sądu z dnia 18.01.2011 r. odrzucającego skargę kasacyjną. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że pełnomocnik skarżących, niebędący adwokatem ani radcą prawnym, mimo pouczenia sporządził osobiście zażalenie na postanowienie odrzucające wniesioną w sprawie skargę kasacyjną, tym samym naruszył nakaz wynikający z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd stwierdził, iż zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Zażalenie na postanowienie z dnia 22.02.2011 r. wnieśli R.R. i B.P., reprezentowani przez B.R., domagając stwierdzenia jego nieważności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w których określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. B.R., działając w imieniu R.R. i B.P., pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządziła osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18.01.2011 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna. Z akt sprawy nie wynika, aby pełnomocnik skarżących był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, zaś postanowienie o jego odrzuceniu odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.