Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2085/16 odrzucił skargę Gminy Miasta S. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] (pkt 1) i zwrócił skarżącemu kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego (pkt 2). Zaskarżoną decyzją uchylono decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...]i wymierzono Gminie S. administracyjną karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za niezorganizowanie przez Prezydenta Miasta S. przetargu na odbieranie lub odbieranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy w zakresie odpadów komunalnych zbieranych w sposób selektywny.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że przy wniesieniu skargi skarżący uiścił w dniu 8 lipca 2016 r. wpis sądowy w kwocie 200 zł. W rozpoznawanej sprawie wysokość należnego wpisu została ustalona na kwotę 400 zł na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), zgodnie z którym wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia brakującej kwoty wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącemu 31 sierpnia 2016 r. W zakreślonym terminie, tj. 1 września 2016 r. skarżący wniósł pismo procesowe, w którym wyjaśnił, że wpis w kwocie 200 zł wniósł w dniu 8 lipca 2016 r. Wobec stwierdzenia, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie Gmina Miasta S. wniosła o jego uchylenie w całości. Skarżący wyjaśnił, że składając skargę uiścił wpis sądowy w wysokości 200 zł, będąc przekonanym, że został on uiszczony w prawidłowej wysokości jako wpis stały w sprawach z zakresu ochrony środowiska i przyrody. Wyjaśnienie zawarte w piśmie z dnia 1 września 2016 r. potwierdza, że w ocenie skarżącego Sąd być może wskutek przeoczenia żądał od niego uiszczenia (już zapłaconego - w mniemaniu strony) wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Podniesiono również, że sposób sformułowania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu z dnia 17 sierpnia 2016 r. sugerował, że konieczne jest uiszczenie, a nie uzupełnienie brakującej kwoty wpisu. Podkreślono, że w wezwaniu nie wyjaśniono, że wysokość wpisu została ustalona jako wpis stosunkowy w wysokości 400 zł, wskutek czego zaistniała konieczność dopłacenia kwoty 200 zł.
W odpowiedzi na zażalenie Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jego oddalenie. W ocenie organu niezasadne są twierdzenia skarżącego, że wezwanie do uiszczenia wpisu było błędne czy niejednoznaczne, a sam fakt błędnej interpretacji wezwania nie ma wpływu na legalność postanowienia o odrzuceniu skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie zaś do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak trafnie wyjaśnił Sąd pierwszej instancji pod pojęciem "należnej opłaty", o której mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć pełną opłatę od pisma procesowego. W związku z powyższym pismu procesowemu, od którego ta należna opłata nie została uiszczona w całości, należy nadać taki sam rygor jak pismu nieopłaconemu w ogóle. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w tej sytuacji Przewodniczący Wydziału wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia (uzupełnienia) wpisu sądowego w brakującej wysokości w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie wpisu sądowego mimo wezwania powoduje, że skargę należy traktować tak jak skargę nieopłaconą w ogóle, tj. odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpoznawanej sprawie wysokość należnej opłaty została prawidłowo ustalona na podstawie § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia i wynosiła ona 400 zł. Mając na uwadze, że przy wniesieniu skargi skarżący uiścił już kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, w zarządzeniu z dnia 17 sierpnia 2016 r. prawidłowo wezwano stronę do uiszczenia brakującej kwoty 200 zł.
Przede wszystkim nie można zgodzić się ze skarżącym, że powyższe wezwanie było sformułowane w sposób nieprawidłowy. Wprawdzie w jego nagłówku określono zarządzenie jako "o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego", niemniej w jego treści wprost wskazano, że wzywa się skarżącego "do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi (...) o kwotę 200 złotych". Nadto w piśmie przewodnim z dnia 26 sierpnia 2016 r. wyraźnie wskazano, że doręcza się odpis zarządzenia o wezwaniu "do uzupełnienia brakującej kwoty wpisu o 200 złotych" (dodatkowo podkreślając to sformułowanie). W tej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanie treści wezwania uznać należy za wystarczająco precyzyjne i czytelne - nawet dla osoby niereprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, czym tłumaczy się skarżący.
Pominąć też nie można, że w wezwaniu z dnia 17 sierpnia 2016 r. podano, że wysokość należnego wpisu sądowego została ustalona na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wyjaśniał, że był on przekonany, iż od wniesionej skargi należny jest wpis stały w wysokości 200 zł jako dotyczący skarg z zakresu ochrony środowiska i przyrody - i taką kwotę uiścił przy wniesieniu skargi. Powołany przez skarżącego wpis stały określony jest w § 2 ust. 3 pkt 3 cyt. rozporządzenia. Nie budzi zatem wątpliwości, że wskazanie w wezwaniu do uiszczenia wpisu innej podstawy prawnej ustalenia wysokości należnej opłaty sądowej niż przyjęta przez stronę powinno już wyprowadzić ją z błędu i potwierdzać, że Sąd nie żąda uiszczenia wpisu już zapłaconego w dniu 8 lipca 2016 r. Na marginesie zauważyć warto, że skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa do wniesienia zażalenia na powyższe wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, mimo że - jak twierdził w zażaleniu - był przekonany, że wpis został uiszczony w prawidłowej wysokości a wezwanie może być wynikiem błędu Sądu.
W konkluzji stwierdzić trzeba, że fakt błędnego zinterpretowania przez skarżącego treści zarządzenia z dnia 17 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi nie miał wpływu na ocenę skuteczności wezwania dokonanego tym zarządzeniem. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił wpisu sądowego o kwotę 200 zł, co oznacza, że od skargi nie została uiszczona należna opłata, o której mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., ustalona na kwotę 400 zł. W efekcie skarga, od której nie został uiszczony cały należny wpis sądowy, podlegała odrzuceniu, o czym Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.