Postanowienie NSA z 17 lutego 2011 r., II OZ 80/11

Sąd

II OZ 80 / 11 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 594/10 w zakresie odmowy przywrócenia skarżącemu terminu do przedłożenia dwóch odpisów skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz

Uzasadnienie

II OZ 80 / 11

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił skarżącemu J. K. przywrócenia terminu do przedłożenia dwóch odpisów skargi.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy Dębica z dnia [...] marca 1996 r., zezwalającej A. C. na usunięcie trzech sztuk dębów. Przyczynę tego rozstrzygnięcia stanowił fakt nie uzupełnienia przez skarżącego braku formalnego skargi poprzez nie przedłożenie dwóch egzemplarzy odpisów tej skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 września 2010 r.

W dniu 9 września 2010r. J. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia dwóch odpisów skargi, równocześnie je przedkładając. W uzasadnieniu swego wniosku stwierdził, iż nie jest w stanie wytłumaczyć, dlaczego nie wykonał w terminie wezwania Sądu w powyższym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, odmawiając skarżącemu przywrócenia terminu wskazał, iż skarżący nie przedstawił w złożonym wniosku okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowemu dopełnieniu czynności. Treść wniosku, w ocenie Sądu, świadczy o niewątpliwej winie skarżącego, który przeoczając upływ wskazanego mu w wezwaniu terminu na dokonanie żądanej czynności, nie dołożył należytej staranności w dbaniu o własne interesy, a niedbalstwo to nie może uzasadniać uwzględnienia jego wniosku.

Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) orzekł jak na wstępie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. K., zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania procesowego przed sądami administracyjnymi przez błędną ich interpretację i niewłaściwe zastosowanie, a to poprzez odrzucenie skargi i nie przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych.

Wskazując na powyższe twierdzenia, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w ten sposób, by przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do pierwszej instancji, przeprowadzenie dowodów z załączonej do zażalenia dokumentacji medycznej na okoliczność uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz przeprowadzenie dowodu z potwierdzeń odbioru wezwań skarżącego do uzupełnienia braków skargi zalegających w aktach sprawy jako dowodu na okoliczność przyczyny uchybienia terminowi przez skarżącego.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, iż nie otrzymał nigdy wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, polegających na nadesłaniu brakujących odpisów, dlatego też nie uchybił terminowi. Ponadto wskazał, że wniosek o uzupełnienie braków formalnych skargi uzasadniony jest tym, że skarżący leczy się m.in. psychiatrycznie, a choroba spowodowana jest kilkukrotnymi pobiciami skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek, więc o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swej winy w uchybieniu terminu, bowiem nie wskazał na żadne niezawinione swoje działanie w tym zakresie, uzasadniając krótko wniosek, że nie umie on wytłumaczyć, dlaczego zaistniał ten fakt.

Skarżący nie przedstawił również w rozpoznawanym zażaleniu żadnych takich okoliczności, które pozwalałyby na skuteczne zakwestionowanie oceny Sądu pierwszej instancji. Z pewnością nie mogą być nimi okoliczności negujące sam fakt doręczenia wezwania do przedłożenia dwóch odpisów skarg. Dla jasności stanu sprawy, wyjaśnić jednak należało, iż skarżący otrzymał je w jednej przesyłce wraz odpowiedzią na skargę i wezwaniem do uiszczenia wpisu w dniu 12 lipca 2010 r., które odebrała jego żona. Powyższej ocenie nie zaprzecza również powoływana przez niego choroba oraz załączone karty informacyjne leczenia specjalistycznego i ambulatoryjnego z 2007 i 2008 r., skoro pozostają one bez związku z okresem, w którym nastąpiło uchybienie będące przedmiotem rozpatrywanego wniosku.

Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.