Uzasadnienie
Postanowieniem z 22 marca 2016 r., sygnatura akt IV SA/Po 291/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w R. na postanowienie tego Sądu z 23 lutego 2016 r., którym Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 15 grudnia 2015 r. odmawiające przyznania P. K. prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] lutego 2015 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i umorzenia postępowania odwoławczego.
Odrzucając zażalenie Sąd pierwszej instancji wskazał, że w aktualnie obowiązującym, tj. po dniu 15 sierpnia 2015 r., stanie prawnym na postanowienie wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego zażalenie nie przysługuje, ponieważ sąd wydając postanowienie na skutek wniesionego sprzeciwu działa jako sąd drugiej instancji. Sąd zaznaczył, że na mocy art. 2 ustawy nowelizującej, dotyczy to tylko spraw wszczętych po dacie wejścia w życie ustawy nowelizującej, czyli po 15 sierpnia 2015 r., "a taką jest bez wątpienia rozpoznawana sprawa, bowiem skarga wniesiona została w dniu 30 września 2015 r.", dlatego – w ocenie Sądu pierwszej instancji – należało stosować przepisy w brzmieniu znowelizowanym i odrzucić zażalenie.
Stowarzyszenie na postanowienie wniosło zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn niż w nim podniesione.
Przedmiotem zaskarżonego postanowienia z 22 marca 2016 r. Sąd pierwszej instancji uczynił zażalenie skarżącego Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w R., twierdząc jakoby to Stowarzyszenie stosowny środek zaskarżenia wniosło pismem z 14 marca 2016 r. Tymczasem z akt sprawy jednoznacznie wynika (k. 356 akt sądowych), że to nie skarżące Stowarzyszenie, lecz I. K. wniósł zażalenie z 14 marca 2016 r., odwołując się od błędnie doręczonego mu postanowienia tego Sądu z 23 lutego 2016 r., którym ten utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 15 grudnia 2015 r. odmawiające przyznania innemu uczestnikowi postępowania – P. K. prawa pomocy. Żadnego innego pisma z tej daty nie ma w aktach sprawy. Zatem, z uwagi na to, że Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie podmiotu, który z takim środkiem zaskarżenia nie wystąpił, postanowienie należało uchylić.
Zaznaczyć należy, że zażalenie I. K. z 14 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił postanowieniem z 5 kwietnia 2016 r. Również z tej daty pochodzi postanowienie tego Sądu odrzucające zażalenie Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w R. opatrzone datą 16 marca 2016 r. i wniesione na postanowienie Sądu z 23 lutego 2016 r. wydane w przedmiocie odmowy udzielenia temu Stowarzyszeniu prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity – Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), postanowił jak w sentencji.