Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/LU 1134/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] września 2017 r., nr [...], w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt.
W dniu 17 kwietnia 2018 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.
Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej ściągnięcia.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzuciła naruszenie art. 245 P.p.s.a. poprzez wydanie zarządzenia pomimo uprzedniego przyznania skarżącej prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 199 P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że strony obligowane są do ponoszenia kosztów sądowych stosownie do swojego udziału w postępowaniu, o ile przepisy nie zwalniają ich z tego obowiązku.
Zgodnie z treścią art. 234 § 2 P.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Powyższego obowiązku nie mają jedynie podmioty ustawowo zwolnione od kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.) lub te, które uzyskały prawo pomocy obejmujące takie zwolnienie (art. 241 - 245 P.p.s.a.).
Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie prawomocnym postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 24 stycznia 2018 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, zaś odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.