Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z.D. i B.D. na bezczynność Wójta Gminy Pielgrzymka w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej ograniczenia drogi publicznej nr [...].
Postanowieniem z dnia 3 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zwrócił skarżącym uiszczony wpis sądowy od skargi. Jako podstawę prawną zwrotu wskazał art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1280 ze zm.) – dalej p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący. Wnieśli o uchylenie postanowienia. Wyjaśnili, że kwota 100 złotych nie rekompensuje poniesionych przez nich kosztów jakie ponieśli w sprawie, w szczególności kosztów obecności na rozprawie. Wskazali, że o odrzuceniu skargi Sąd I instancji mógł zadecydować na posiedzeniu niejawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Przepis art. 232 § 1 zmieniony został przez art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. (Dz.U.10.36.196) zmieniającej ustawę z dniem 10 kwietnia 2010 r. W obecnym brzmieniu cytowanego przepisu (a także w brzmieniu obowiązującym w dniu wydawania zaskarżonego rozstrzygnięcia) Sąd I instancji zobowiązany jest zwrócić stronie wpis sądowy od skargi w każdym przypadku, gdy pismo strony podlegające opłacie podlegało odrzuceniu, a opłata została wcześniej uiszczona. W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez skarżących została odrzucona, a więc Sąd I instancji zobowiązany był zwrócić uiszczony wpis.
Zarzuty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Zwrot wpisu sądowego od skargi jest obowiązkiem sądu administracyjnego w przypadkach wynikających z cytowanego wyżej przepisu. Zwrot wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie ma na celu rekompensowania wydatków poniesionych przez strony, bowiem koszty postępowania niezbędne dla dochodzenia swoich praw zasądzane są na rzecz strony skarżącej od organu jedynie w przypadku uwzględnienia skargi (art. 200 p.p.s.a.). Ponadto zasadą jest, że sprawy rozpoznawane są na rozprawie, natomiast sprawa może zostać rozpoznana na posiedzeniu niejawnym jeżeli przepis ustawy na to pozwala (art. 90 § 1 p.p.s.a.). Rację mają skarżący, że odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym, nie oznacza to jednak, że wyznaczenie terminu posiedzenia niejawnego jest obligatoryjne. Stosownie bowiem do treści art. 90 § 2 p.p.s.a., Sąd może skierować sprawę na posiedzenie jawne i wyznaczyć rozprawę także wówczas, gdy sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.