Uzasadnienie
J. S. i J. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wykonania określonych robót budowlanych.
Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu wniosku skarżących o wyłączenie sędziów, wyłączył sędziego Rafała Wolnika od rozpoznania sprawy i oddalił wniosek o wyłączenie sędziów Bonifacego Bronkowskiego i Ewy Krawczyk. Postanowieniem z dnia 25 września 2012 r., II OZ 798/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących na to postanowienie.
Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił zmiany postanowienia z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 217/12 odmawiającego wyłączenia sędziego NSA Bonifacego Bronkowskiego i oddalił wniosek o wyłączenie sędziego NSA Leszka Kiermaszka.
Postanowieniem z dnia 11 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie z dnia 14 stycznia 2013 r., gdyż zostało ono złożone z uchybieniem terminu.
W piśmie z dnia 18 kwietnia 2013 r. skarżący wnieśli na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 4 czerwca 2013 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 25 czerwca 2013 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 2 lipca 2013 r. r. (wtorek – dzień roboczy), skarżący nie uiścili wymaganej opłaty sądowej.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 15 lipca 2013 r. odrzucił to zażalenie. Sąd wskazał, że mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia, skarżący nie uiścili wymaganej opłaty sądowej, zatem zażalenie to podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
W dniu 12 sierpnia 2013 r. skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie z dnia 15 lipca 2013 r. Podnieśli, że ich zażalenie zostało odrzucone, gdyż "oparto się jedynie na procedurze (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.), a nie zajęto się wykazanymi nadużyciami konkretnych sędziów". Skarżący powołali się na treść art. 222 p.p.s.a., stwierdzając, że Sąd nie miał prawa żądać od nich wpisu sądowego od zażalenia, wiedząc, ż ich zażalenie i tak zostanie odrzucone po raz kolejny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W tej sprawie bezsporne jest, iż skarżący – pomimo prawidłowego wezwania Sądu – nie uiścili wpisu sądowego od zażalenia w wyznaczonym terminie. Sąd I instancji prawidłowo zatem odrzucił to zażalenie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Powołany przez skarżących przepis art. 222 p.p.s.a. stanowi, iż nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie brak było podstaw do zastosowania przez Sąd tego przepisu, ponieważ z samej treści zażalenia skarżących z dnia 18 kwietnia 2013 r. nie wynikało, że podlega ono odrzuceniu. Powodem odrzucenia tego zażalenia było dopiero to, że skarżący – pomimo wezwania Sądu – nie uiścili wpisu sądowego od tego zażalenia.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.