- Wydany
- 8 sierpnia 2008 r.
- Sąd
- r. Naczelny Sąd Administracyjny
- Rozpoznanie
- w dniu 8 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 194/08, o zawieszeniu postępowania
- Skład
- Sędzia del. WSA Wojciech Mazur
- Sprawa
- w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie
Postanowienie NSA z 8 sierpnia 2008 r., II OZ 804/08
Powołane przepisy
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: art. 125 § 1 pkt 1, art. 184, art. 197 § 2
W skrócie
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 3 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 194/08 zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "Czy przepisy art. 237 §1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998r. nr 21, poz. 94 ze zm.) oraz wykonawczego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczególnych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w takich sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP".
Rozstrzygnięcie powyższej kwestii przez Trybunał Konstytucyjny ma w ocenie Sądu I instancji znaczenie dla niniejszej sprawy, bowiem organy administracji obu instancji wydały swoje decyzje w oparciu o przepisy powołanego rozporządzenia. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, iż w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a.), umożliwiająca fakultatywne zawieszenie postępowania. Zgodnie z tym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowienie stało się przedmiotem zażalenia S. K., który podnosi w nim kwestie merytoryczne, niezwiązane z przedmiotem postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania określone w tym przepisie ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu Sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym wypadku jest celowe wstrzymanie biegu sprawy, w tym przede wszystkim powinien mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem.
W przedmiotowej sprawie podstawę wydania zaskarżonej decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. stanowiło rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia choroby zawodowej oraz podmiotów właściwych w tych sprawach.
Biorąc pod uwagę, że do Trybunału Konstytucyjnego skierowano pytanie prawne dotyczące zgodności w/w rozporządzenia z art. 92 Konstytucji RP, stwierdzić należy, że w przypadku, gdyby Sąd I instancji wydał wyrok w oparciu o powołane rozporządzenie, a następnie Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności tego rozporządzenia z Konstytucją RP, stanowiłoby to przesłankę do wznowienia postępowania. Stosownie bowiem do art. 272 § 1 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Dlatego też względy ekonomi procesowej przemawiają za zawieszeniem postępowania w niniejszej sprawie, a tym samym postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu uznać należy za prawidłowe.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.