Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 7 lutego 2006 r Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz poszczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), wezwał pismem z dnia 7 lutego 2006r D., J., M. i M. W. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia w wysokości 100 zł. Pismo powyższe doręczono skarżącym w dniu 15 lutego 2006 r.
Pismem z dnia 2 marca 2006 r. D., J., M. i M. W. wnieśli zażalenie na powyższe zarządzenie Przewodniczącego domagając się jego uchylenia z tej przyczyny, iż w ocenie skarżących Wojewódzki Sąd Administracyjny w Wrocławiu powinien być wyłączony od orzekania w ich sprawach. Powodem do wyłączenia jest zdaniem skarzacych, nieprawidłowy sposób prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest oparte na usprawiedliwionych podstawach. Zgodnie z generalną zasadą ponoszenia kosztów postępowania, wyrażoną w art. 214 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej jako "ppsa", do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 230 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od wniesionego zażalenia przez skarżących został ustalony, w oparciu o wydane na podstawie art. 233 ppsa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Wezwanie z dnia 7 lutego 2006 r. do uiszczenia wpisu wskazuje dokładnie taką wysokość wpisu, wobec czego nie narusza prawa.
Zauważyć także należy, że skarżący nie zostali zwolnieni od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego, wobec czego słusznie wezwano skarżących do uiszczenia opłaty. Sąd w sposób prawidłowy dokonał także obliczenia wysokości wpisu, która pozostaje w zgodzie z regulacją cytowanego rozporządzenia. W sprawie niniejszej bezspornym jest, iż skarżący nie zastosowali się do wymogów określonych w wezwaniu i nie dokonali wpisu od zażalenia w zakreślonym terminie. Odnośnie zaś zarzutów podniesionych w zażaleniu, dotyczących zasadności wydanego zarządzenia do uiszczenia wpisu należy podkreślić, że obowiązek ponoszenia kosztów sądowych stosownie do art. 214 § 1 ppsa spoczywa na osobie, która wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Fakt ten nie ma związku z wyrażonym przez skarżących stanowiskiem opierającym się na uznaniu, iż zachodzi konieczność wyłączenia sędziów składu ze orzekającego.
Na obecnym etapie postępowania sprawa dotyczy jedynie prawidłowości wezwania skarżących do uiszczenia wpisu, zatem pozostałe kwestie podniesione w zażaleniu nie podlegają ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jako wykraczające poza przedmiot zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ppsa, orzekł, jak w sentencji.