Uzasadnienie
P.K. pismem z dnia 28 kwietnia 2010 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Lu 556/09.
Zarządzeniem z dnia 20 maja 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pozostawił w/w wniosek bez rozpoznania, gdyż nie został on wniesiony na urzędowym formularzu.
Powyższe rozstrzygnięcie stało się przedmiotem sprzeciwu P.K., w którym podniósł, że nie ma obowiązku składania stosownego wniosku na urzędowym formularzu, skoro w postępowaniu, o którego wznowienie wystąpił przyznano mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Lu 42/10 wniosek P.K. o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania.
W uzasadnieniu zarządzenia podał, że stosownie do treści art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2010 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie urzędowego formularza. Powyższe wezwanie doręczono w dniu 11 maja 2010 r. wraz ze stosownym formularzem, jednakże do dnia 18 maja 2010 r. wniosek nie został uzupełniony.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 257 P.p.s.a. wniosek P.K. o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia P.K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym podniósł, że zwolnienie z kosztów sądowych rozciąga się również na postępowanie w sprawie ze skargi o wznowienie postępowanie, w którym taką pomoc prawną przyznano.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 P.p.s.a.). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący, wobec złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, został wezwany do wypełnienia i nadesłania urzędowego formularza. Wezwanie z załączonym stosownym formularzem zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 11 maja 2010 r. wraz z pouczeniem o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania, jednakże w wyznaczonym terminie wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie, przyznane w postępowaniu zwykłym, nie obejmuje postępowania ze skargi o wznowienie postępowania. Przyjąć bowiem należy, że przyznane w toku postępowania na podstawie art. 246 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. prawo pomocy dotyczy tego postępowania, w ramach którego zostało przyznane. Tym samym prawomocne zakończenie tego postępowania powoduje, że tak przyznane prawo pomocy wygasa. Dlatego też strona składając skargę o wznowienie postępowania, z uwagi na nadzwyczajny charakter tego postępowania, a także z uwagi na rozpoczęcie nowego toku postępowania ubiegając się o przyznanie prawa pomocy nie może powoływać się na przyznane w postępowaniu zwykłym zwolnienie od kosztów sądowych. Ubocznie należy natomiast zaważyć, że P.K. przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w ramach postępowania prowadzonego pod sygn. akt II SA/Lu 557/09, natomiast przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania sądowego dotyczy postępowania prowadzonego pod sygn. akt II SA/Lu 556/09.
W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że skarżący wystąpił z nowym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który pomimo wezwania nie został złożony na urzędowym formularzu.
W takim stanie sprawy wniosek P.K. podlegał rygorowi określonemu w art. 257 P.p.s.a., co skutkowało wydaniem zarządzenia o pozostawieniu tego wniosku bez rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 w zw. z art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.