Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 23 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Łd 412/14 odmówił A. Sp. z o.o. w Z. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [...] stycznia 2014 roku [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że skarżąca spółka wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwanie skarżąca spółka odebrała w dniu 6 maja 2014 r., a w dniu 16 maja 2014 r. uiściła wpis sądowy w wymaganej wysokości. Jednocześnie pismem z dnia 16 maja 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, podnosząc, że wskutek błędu pracownika wezwanie Sądu trafiło do nieodpowiedniej komórki wewnętrznej firmy. W ocenie skarżącej spółki nie może ona ponosić odpowiedzialności za pomyłkę pracownika.
Zdaniem Sądu I instancji strona nie uprawdopodobniła, że niezłożenie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jej winy i przy zachowaniu najwyższej staranności. Powołując się na ugruntowany w orzecznictwie pogląd Sąd wskazał, że zaniedbania pracownika obciążają stronę.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła A. Sp. z o.o. w Z. zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w art. 86 i następnych p.p.s.a. przewidziana została możliwość przywrócenia uchybionego terminu, określone zostały jednocześnie przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu.
W świetle art. 86 i art. 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. Kryterium braku winy, stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu natomiast zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2010 r. sygn. akt II OZ 352/10 oraz z dnia 7 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 581/08).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przytoczona w zażaleniu oraz we wniosku o przywrócenie terminu argumentacja dotycząca zaniedbania przez pracownika obowiązku dokonania stosownych czynności związanych z wezwaniem Sądu nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, bowiem to na skarżącym ciąży obowiązek takiego zorganizowania w przedsiębiorstwie pracy zatrudnionych w niej osób, aby w sposób właściwy dbano o interesy strony. Okoliczność tę należy oceniać jedynie w granicach ryzyka podjętego przez skarżącego w zakresie organizacji pracy i przepływu informacji w jego firmie.
W świetle powyższego za słuszne należy uznać przyjęcie przez Sąd I instancji, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Z tych względów zażalenie, jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.