Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie H. K. i E. G. na postanowienie z dnia 10 marca 2011 r., o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.
Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2011 r. H. K. i E. G. wniosły zażalenie.
Następnie pismem z dnia 31 sierpnia 2011 r. pełnomocnik H. K. i E. G. cofnął zażalenie na postanowienie z dnia 19 lipca 2011 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz., 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 w/w ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzenie postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W myśl art. 193 w/w ustawy jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądzie Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zgodnie natomiast z art. 197 § 2 ustawy do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Wobec powyższego, ze względu na cofnięcie przez H. K. i E. G. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2011 r. należało umorzyć postępowanie sądowe wszczęte tym zażaleniem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił postępowanie zażaleniowe umorzyć. O zwrocie wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.