Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Op 201/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. A. (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu (dalej również jako "organ") z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
W uzasadnieniu wskazano, że decyzja Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu została doręczona stronom postępowania administracyjnego, w tym M. A. do rąk jej pełnomocnika – radcy prawnego M. H., w dniu [...] marca 2018 r. O powyższym świadczy pocztowe zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Pismem procesowym z dnia [...] kwietnia 2018 r., nadanym za pośrednictwem poczty w dniu [...] kwietnia 2018 r. (data stempla na kopercie), M. A. wniosła skargę Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi dla niej upłynął z dniem [...] kwietnia 2018 r. Zważywszy, że ostatni dzień tak obliczonego terminu przypadał na dzień [...] kwietnia 2018 r., będący niedzielą - termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upływał z dniem [...] kwietnia 2018 r. (poniedziałek). Wobec przywołanych okoliczności, skargę M. A. Sąd odrzucił jako niedopuszczalną, bowiem wniesioną z uchybieniem terminu o którym mowa w art. art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami. administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a.").
Zażalenie na powyższe postanowienie, pismem z dnia [...] czerwca 2018 r., wniósł J. A. reprezentowany przez M. A., wnosząc o uchylenie postanowienia w całości. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wyjaśniła, że występuje jako pełnomocnik J. A., na potwierdzenie czego załączyła pełnomocnictwo. Skarżąca podniosła, że omyłkowo podpisała skargę wskazując tym samym siebie jako skarżącą. Intencją skarżącej było działanie w imieniu męża, którego pełnomocnictwa, w skutek pomyłki, nie załączyła do złożonej skargi. Skarżąca podniosła również, że Sąd w oparciu o datę doręczenia decyzji wskazaną w skardze winien ustalić, że to mąż skarżącej jest faktycznie składającym skargę, gdyż tylko jego skarga mogła być uznana za wniesioną w terminie. Biorąc pod uwagę ten fakt Sąd powinien wezwać skarżącą do złożenia dokumentu pełnomocnictwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarga M. A. została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy zaskarżona decyzja Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu (zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi) została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] marca 2018 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] kwietnia 2018 r. Nadanie skargi w dniu [...] kwietnia 2018 r. w urzędzie pocztowym nastąpiło zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Skarżąca w zażaleniu podniosła jednak, że w istocie nie składała skargi w imieniu własnym tylko jako pełnomocnik męża.
W tym miejscu należy wskazać, że oznaczenie strony skarżącej jest jednym z podstawowych wymogów pisma procesowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 46 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Jest to bowiem kluczowa informacja wskazująca na podmiot (np. osobę fizyczną), który wnosi skargę. Złożona do Sądu I instancji skarga z dnia [...] kwietnia 2017 r. taką informację posiada i wskazuje wprost, że skarżącą w sprawie jest M. A., a uczestnikiem postępowania jest J. A.. W treści skargi nie pojawia się żadne sformułowanie sugerujące, że osoba składająca skargę działa w cudzym imieniu. Sąd I instancji nie miał zatem podstaw aby przypuszczać, że skarżąca składa skargę w imieniu męża, a zatem zasadnie nie wzywał do złożenia dokumentu pełnomocnictwa.
Należy wskazać, że M. A. była uprawniona do wniesienia skargi w toczącym się postępowaniu, a treść skargi nie nasuwa podejrzeń, że dotyczy ona innej osoby. Wobec powyższego zasadnie Sąd I instancji zastosował art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.