Postanowienie NSA z 27 września 2013 r., II OZ 809/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03

Skład

Sędzia NSA Barbara Adamiak

Sprawa

w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz zbiornika na ścieki postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

1. W piśmie z 31 października 2012 r. (data złożenia w Wojewódzki Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu) D. W. i M. W. (dalej: wnoszący zażalenie) wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 18 grudnia 2008 r. (sygn. akt II SA/Wr 415/03) w sprawie ze skargi D., M., Marioli i J. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz zbiornika na ścieki.

W uzasadnieniu wniosku podali, że "z akt sądowych zostało wyrzucone pełnomocnictwo procesowe do przyznanego mi pełnomocnika z urzędu". Wraz z wnioskiem została złożona skarga kasacyjna W. W., podpisana przez adw. Annę Klein, do której dołączono pełnomocnictwo udzielone przez D. W. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II pismem z dnia 6 listopada 2012 r. wezwano M. W. do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie skargi kasacyjnej wraz z odpisami – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono 26 listopada 2012 r. Wniosek M. W. nie został jednak uzupełniony w zakreślonym terminie.

2. Postanowieniem z 8 listopada 2012 r. (sygn. akt II SA/Wr 415/03) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił D. W. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
3. Zaskarżonym w niniejszej sprawie zarządzeniem z 16 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 18 grudnia 2008 r. (sygn. akt II SA/Wr 415/03).

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, między innymi, że złożony przez M. W. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należało pozostawić bez rozpoznania, ponieważ wnoszący zażalenie nie uzupełnił braków formalnych wniosku w zakreślonym przez Sąd terminie 7 dni od otrzymania wezwania.

4. W piśmie z 18 lutego 2013 r. D. W. i M. W. zawarli, między innymi, zażalenie na zarządzenie z dnia 16 stycznia 2013 r.

Wnoszący zażalenie wskazali, między innymi, że w niniejszej sprawie fałszowane były dokumenty. Wyrzucono pełnomocnictwo procesowe dla pełnomocnika z urzędu – K. G.. Sąd i sędziowie od 10 lat pozbawiali wnoszących zażalenie prawa do dokumentów, do przeprowadzenia dowodów uzupełniających z dokumentów. Sąd wydając orzeczenie naruszył art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także dyskryminował i poniżał skarżących.

Przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiłoby dla dobra interesu społecznego, interesu Rzeczypospolitej Polskiej i praw materialnych skarżących. Miałoby również charakter wyjątkowy. Sąd pozbawił wnoszących zażalenie prawa do kasacji, krętaczył, mataczył i wydawał niesprawiedliwe postanowienia.

Ponadto wnoszący zażalenie wskazali, że "Z. uporczywie powoływali się na układy z sędziami w Sądzie i układy w organie i grozili nam, że co zechcą to z nami zrobię i od niczego się nie będą odwoływać, bo wszystko za nich zrobią urzędnicy i Sąd".

Jak podkreślili wnoszący zażalenie, złożono wniosek o przywrócenie terminu oraz skargę kasacyjną, a "wszystko zostało uzupełnione". Sąd kłamie i przekręca fakty. Wyrzuca również z akt sprawy niektóre dokumenty (w szczególności pełnomocnictwa dla adwokata).

Ponadto, w ocenie skarżących, zarządzenie z 16 stycznia 2013 r. jest nieważne, ponieważ zostało wydane przez sędzię Halinę Kremis, która orzekała również w wyroku z dnia 18 grudnia 2008 r.

W treści zażalenia znalazły się również zarzuty, odnoszące się do wyroku z dnia 18 grudnia 2008 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

5. W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że rozpoznając zażalenie odnosi się wyłącznie do zaskarżonego postanowienia. Innymi słowy, Naczelny Sąd Administracyjny bada zgodność z prawem tylko postanowienia z 16 stycznia 2013 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 18 grudnia 2008 r. Nie odnosi się zaś do kwestii zasadności przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, czy też zasadności samej skargi kasacyjnej od wyroku z 18 grudnia 2008 r.
6. Zgodnie z art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Na podstawie art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Zaś na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie skargi kasacyjnej wraz z odpisami doręczono M. W. w dniu 26 listopada 2012 r. Wnoszący zażalenie nie uzupełnił jednak braków formalnych w zakreślonym terminie. W konsekwencji, wniosek o przywrócenie terminu należało pozostawić bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza więc, że zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem, a zażalenie należy oddalić.

Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie istnieje podstawa prawna, aby uważać, że sędzia Halina Kremis podlegała wyłączeniu od orzekania w niniejszej sprawie. Nie wynika to w szczególności z art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (w brzmieniu: "sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator").

7. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.