Postanowienie NSA z 21 września 2006 r., II OZ 810/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 września 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 maja 2006r. sygn. akt II SA/Lu 473/05 o odrzuceniu wniosku o przedłużenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 22 marca 2005r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o zezwoleniu na usunięcie drzew postanawia: - oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Janina Kosowska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 maja 2006r., sygn. akt II SA/Lu 473/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek skarżącej P. B. "o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej" od wyroku tego Sądu z dnia 25 października 2005r. Sąd I instancji stwierdził, iż w świetle obowiązujących przepisów jest on niedopuszczalny i nie może być rozpoznany.

Na powyższe postanowienie P. B. złożyła zażalenie podnosząc, iż Sąd nie wziął pod uwagę jej trudnej sytuacji życiowej i finansowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wniosek P. B. zasadnie został odrzucony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie jako niedopuszczalny. Należy bowiem zauważyć, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie przewidują takiej instytucji prawnej jak wniosek o "przedłużenie", czy "wstrzymanie" terminu biegnącego do wniesienia skargi kasacyjnej.

Zasadnie stwierdził Sąd I instancji, iż trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej, przewidziany w art. 177 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest terminem ustawowym i Sąd nie jest uprawniony go skrócić ani przedłużyć.

Należy natomiast wskazać, iż termin powyższy może natomiast zostać przywrócony, o ile zostanie złożony wniosek w tym przedmiocie, spełniający wymogi określone w art. 86 i art. 87 powołanej ustawy.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.