Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 7

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 22 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 814/14

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Zofia Flasińska
Rozpoznanie
w dniu 22 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 273/14 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Sprawa
w sprawie ze skargi K. W. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej

Sentencja

postanawia:

  1. 1) uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...];
  2. 2) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w komparycji i uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 273/14, w ten sposób, że w miejsce "Sygn. akt VII SA/Wa 273/14" wpisać "Sygn. akt VIII SA/Wa 273/14".

Uzasadnienie

Pismem z dnia 12 lutego 2014 r. K. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2014r. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazując, że jego realizacja wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Okoliczności te wynikają z sytuacji materialnej i mieszkaniowej skarżącego, który nie ma praktycznie żadnych dochodów, a wszystkie uzyskane środki przeznacza na wyżywienie i bardzo skromne życie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 19 maja 2014 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu powyższego orzeczenia podniesiono, że skarżący nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji, zaniechał jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku w tym zakresie. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

Zażaleniem K. W. zaskarżył powyższe postanowienie w całości zarzucając mu sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, polegającą na przyjęciu, iż we wniosku inicjującym postępowanie nie przedstawiono żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia interesu skarżącego następstw wykonania postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2014 r.

Z uwagi na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazał na przesłanki uzasadniające wstrzymanie jego wykonania, tj. na swoją trudną sytuację materialną i mieszkaniową. Podkreślił, że nie ma praktycznie żadnych dochodów a wszystkie uzyskane środki przeznacza na wyżywienie i bardzo skromne życie. Nie posiada też żadnego innego miejsca zamieszkania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji wskazanego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska Sądu I instancji, zgodnie z którym skarżący we wniosku o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia nie wskazał na okoliczności uzasadniające jego wstrzymanie. Skarżący we wniosku wskazał, iż nie jest osobą zamożną oraz zwrócił uwagę na swoją trudną sytuację mieszkaniową. Podniósł, że wszystkie uzyskane środki przeznacza na wyżywienie i bardzo skromne życie a będący przedmiotem postępowania budynek jako jedyny służy do zaspokajania jego potrzeb mieszkaniowych. Podkreślenia wymaga przy tym, że przedmiotem skargi jest postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2014 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szydłowcu z dnia [...] listopada 2013r. ustalające dla K. W. opłatę legalizacyjną w wysokości 50 000 zł.

Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że K. W. wykazał zaistnienie przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 oraz art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w pkt. 1 sentencji.

Naczelny Sąd Administracyjny sprostował ponadto z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2014 r. Nie ulega bowiem wątpliwości, że niniejsza sprawa, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał zaskarżone postanowienie, została zarejestrowana pod sygnaturą VIII SA/Wa 273/14, co wynika z pkt. I zarządzenia wstępnego z dnia 12 marca 2013 r. Tymczasem w postanowieniu z dnia 19 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyniku omyłki pisarskiej, błędnie wskazywał sygnaturę "VII SA/Wa 273/14". Z tego względu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt. 2 sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.