Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 86/12, oddalił wniosek K. K. o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Wojciecha Jakimowicza i Mariusza Kotulskiego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2012 r. skarżący K. K. złożył wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Wojciecha Jakimowicza i Mariusza Kotulskiego. Na jego uzasadnienie wskazał, że sędziowie ci od 10 lat podejmują rozstrzygnięcia w tej sprawie i wobec tego nie ma do nich zaufania.
Rozpoznając złożony wniosek Sąd I instancji, odwołując się do treści art. 19 p.p.s.a. stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączenia objętych nim sędziów. Sąd podniósł, iż samo rozstrzygnięcie innych, nawet podobnych spraw, podjęte z udziałem sędziów, których wniosek dotyczy, w sposób niekorzystny dla wnioskodawców czy też ich zdaniem błędny, nie wystarcza do przyjęcia, by istniała uzasadniona wątpliwość co do bezstronności. Strony postępowania, a także jego uczestnicy, mogą kwestionować rozstrzygnięcia sądu poprzez środki zaskarżenia, wnosząc zażalenie bądź skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania wadliwie i nieobiektywnie nie jest przesłanką wystarczającą do jego wyłączenia.
W ocenie Sądu na istnienie okoliczności, o jakich mowa w art. 19 p.p.s.a., nie może też wskazywać to, że poszczególni sędziowie rozstrzygali już podobne sprawy. Nie sposób przyjąć, że obiektywny i bezstronny byłby wyłącznie taki sędzia, który ze sprawą danego rodzaju spotyka się po raz pierwszy i na rozstrzygnięcie istotnych dla niej zagadnień nie ma wyrobionego zdania.
Sąd wskazał także, iż skarżący nie wskazał na żadną inną okoliczność uzasadniającą wyłączenie, niż fakt rozstrzygania wielu spraw sądowoadministracyjnych, które go dotyczyły. Sędziowie złożyli oświadczenia z których wynika, że nie łączą ich ze skarżącym oraz uczestnikami żadne związki. Nadto z oświadczeń tych wynika, że w niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy wyłączenia sędziego z mocy prawa, o których mowa w art. 18 § 1 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli W. K. oraz K. K., reprezentowani przez adwokata. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. oraz art. 19 p.p.s.a.
W ocenie skarżących mając do czynienia z sytuacją, w której określeni członkowie składu orzekającego wyrazili już swoje stanowisko na kwestie mogące stanowić podstawę rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy w innym orzeczeniu dotyczącym tożsamego stanu faktycznego, to zarzut zaistnienia uzasadnionych obaw co do bezstronności jest uzasadniony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 - 24 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 p..p.s.a., natomiast art. 19 p.p.s.a. zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia wskazując, że niezależnie od wymienionych w art. 18 p..p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Wskazać należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.
W niniejszej sprawie sędziowie, których wyłączenia domaga się skarżący złożyli oświadczenia, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tych oświadczeń nie budzi żadnych wątpliwości. W takiej sytuacji zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziów od rozpoznawania niniejszej sprawy.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu I instancji, iż niezadowolenie skarżącego z wydawanych przez powyższych sędziów orzeczeń w innych sprawach zainicjowanych jego skargami, nie stanowi przesłanki wyłączenia tych sędziów. Niezadowolenie skarżącego odnoszące się do sposobu prowadzenia innych postępowań sądowych nie stanowi automatycznej podstawy do wyłączenia sędziów orzekających wcześniej w tych sprawach. Zarzuty co do wadliwości orzeczenia (w tym prowadzonego postępowania), skarżący może podnosić - co do zasady - w środkach odwoławczych, a nie we wniosku o wyłączenie sędziów w innej sprawie.
Należy także podkreślić, iż Sąd Najwyższy stwierdził: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Skarżący nie wskazał, ani też nie udowodnił żadnych okoliczności uzasadniających wniosek, co czyni jego zarzuty nietrafnymi. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek strony, co znajduje uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.