Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 1125/12 WSA w Krakowie oddalił wniosek skarżącej J. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg K. L. i J. L. na decyzję Wojewody Małopolskiego w Krakowie z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skarżąca wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.") poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że Sąd nie jest obowiązany do rzetelnej weryfikacji istnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania orzeczenia, w sytuacji gdy powyższy obowiązek działania wynika wprost z przepisów prawa. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że nie można zaakceptować poglądu Sądu I instancji, w którym wskazuje się na brak wskazania przez wnioskującego konkretnych okoliczności, będących podstawą wstrzymania wykonania decyzji. Podkreślenia wymaga, fakt, ze przedmiotowa decyzja nie ma charakteru biernego, a jej wykonanie ma ogromne znaczenie faktyczne. Wypełnienie, bowiem nakazów wiąże się z nieodwracalnymi skutkami dla skarżącej, które będzie zmuszona usunąć, w tym dużą część stałego ocieplenia budynku. Koniecznym będzie przebudowa całej sieci ciepłowniczej budynku, rozbiórka rynny. Ponadto, usunięcie urządzenia klimatyzującego spowoduje konieczność reorganizacji i przeplanowania systemu wentylacyjnego dla całego budynku. Mimo istnienia powyższych okoliczności stanowiących w niniejszej sprawie przeszkodę natychmiastowego wykonania przedmiotowej decyzji przed ostatecznym rozstrzygnięciem skargi administracyjnej, Sąd I instancji nie przeanalizował dokumentów akt sprawy, uznając już we wstępnej ocenie, iż wniosek nie został właściwie uzasadniony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postępowanie przed sądem administracyjnym w sprawie wstrzymania zaskarżonego aktu może być prowadzone wyłącznie na wniosek skarżącego. Strona jest zobowiązana skonkretyzować szkodę grożącą jej na skutek wykonania aktu. Ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną możliwe jest jedynie wówczas, jeżeli rozmiary szkody są większe niż zwykle wywołane wykonaniem tego aktu.
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przyczym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Wbrew stanowisku żalącej się analiza akt nie prowadzi do wniosku, że w sprawie zaistniały przesłanki z art. 61§3 p.p.s.a. Zwrócić należy uwagę że zaskarżona decyzja obejmuje nakaz wykonania rozbiórki ocieplenia ściany szczytowej budynku oraz skrócenie rynny.
Skarżąca w złożonym wniosku nie przywołała żadnych okoliczności, które w jej ocenie przemawiałyby za przyjęciem istnienia przesłanek z art. 61§3 p.p.s.a.
W okolicznościach niniejszej sprawy wykazanie, że rozmiary szkody są większe aniżeli zwykle wywołane wykonaniem tego rodzaju aktu możliwe byłoby jedynie przez stronę. Tymczasem wniosek strony nie zawiera żadnego uzasadnienia.
W tej sytuacji odmowa wstrzymania wykonania aktu okazała się zasadna.
Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.