Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając wniosek E. R. odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych jego skargi z dnia 29 marca 2005r. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził, że przedstawione przez skarżącego okoliczności nie stanowią podstawy do uznania, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jest przez niego niezawinione, albowiem wskazywane przeoczenie wezwania do nadesłania trzech odpisów skargi należy ocenić jako lukę wynikającą z braku uwagi, z niedopatrzenia, co wyklucza przypisanie działaniu skarżącego znamion należytej staranności. Zdaniem Sądu okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu nie może stanowić także fakt działania skarżącego w postępowaniu przed Sądem bez profesjonalnego pełnomocnika, skoro w piśmie wzywającym do uzupełnienia braków formalnych skargi w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wskazano, na czym uzupełnienie tego braku ma polegać oraz określono termin wykonania wezwania z podaniem skutków niewykonania go w terminie.
Pismem z dnia 1 maja 2006r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że pismem z dnia 25 maja 2005r. dokonał uzupełnienia skargi z dnia 29 marca 2005r. i wniósł je wraz z odpisami do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaś w dniu 23 czerwca 2005r. złożył w Sądzie trzy egzemplarze skargi z dnia 25 maja 2005r. Zdaniem skarżącego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2006r. jest rażąco niespójne, wewnętrznie sprzeczne i pomija fakt wykonywania przez niego wezwań przesyłanych przez Sąd. Skarżący dodatkowo podnosi, że wniesiona przez niego "główna skarga" z dnia 25 maja 2005r. winna zostać rozpoznana przez Sąd.
Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 5 maja 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych jego skargi z dnia 29 marca 2005r. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego poprzez nadesłanie dwóch odpisów oraz jej sprecyzowanie i nadesłanie pisma precyzującego (wraz z odpisami dla pozostałych stron i uczestników postępowania). Wezwanie zostało skarżącemu doręczone 20 maja 2005r. Dnia 30 maja 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo E. R. z dnia 25 maja 2005r. zatytułowane "skarga". Pismo zostało przesłane przez skarżącego wraz z odpowiednią ilością jego odpisów. Pismem z dnia 14 czerwca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie poinformował skarżącego, że przesłanie przez niego powołanego pisma z dnia 25 maja 2005r. nie stanowi prawidłowego wykonania wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych i ponownie wezwał skarżącego do nadesłania trzech odpisów skargi z dnia 29 marca 2005r. w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z prezentaty znajdującej się na k. 23 akt sądowych wynika, że dnia 27 czerwca 2005r. do Sądu wpłynęły trzy egzemplarze skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.
Stosownie do regulacji art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ustawą" przywrócenie przez sąd terminu do dokonania przez stronę czynności procesowej następuje, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340 i postanowienie NSA z dnia 2 października 2002r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059).
We wniosku E. R. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (pismo z dnia 22 sierpnia 2005r.) skarżący podniósł, że przyczyną niewykonania pierwszego wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do uzupełnienia braków formalnych skargi było złe zrozumienie treści wezwania, zaś za drugim razem przeoczenie. Treść tych oświadczeń oceniana przez pryzmat ugruntowanego już i powołanego wyżej stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego prowadzić musi do stwierdzenia, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było w obu przypadkach przez skarżącego zawinione.
Nie można bowiem uznać, że skarżący spełnił obowiązek należytej staranności przy dokonywaniu czynności sądowej, skoro nie wykonał jej prawidłowo ze względu na niedokładne odczytanie jasnej i precyzyjnej treści pisma wzywającego do jej dokonania. Tym bardziej spełnieniu tego kryterium przeczy okoliczność nie zareagowania na wezwanie wzywające do dokonania czynności sądowej przez przeoczenie.
W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie słusznie orzekł w zaskarżonym orzeczeniu, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 86 ustawy do przywrócenia skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Odnosząc się do zarzutów powołanych w zażaleniu, że skarżący w ustawowych terminach wykonywał wezwania Sądu stwierdzić należy, że już wskazywana wyżej treść jego oświadczeń zawartych we wniosku o przywrócenie terminu przeczy temu faktowi. Dla porządku zauważyć jednak należy, że nie można mówić o pełnym wykonaniu wezwania Sądu z dnia 5 maja 2005r., skoro skarżący przesłał do Sądu jedynie pismo stanowiące uzupełnienie skargi wraz z jego odpisami, nie doręczając odpisów skargi z dnia 29 marca 2005r., do czego został w sposób wyraźny zobowiązany w pierwszym punkcie wezwania. Podobnie późniejsze przesłanie odpisów pisma z dnia 25 maja 2005r. (co Naczelny Sąd Administracyjny przyjął na podstawie oświadczeń skarżącego i Sądu I instancji), uczynione w ślad za drugim wezwaniem Sądu do uzupełnienia braków formalnych, nie może być uznane za prawidłowe wykonanie czynności procesowej objętej wezwaniem, skoro w jego treści wyraźnie wskazano, że chodzi o nadesłanie odpisów skargi z dnia 29 marca 2005r.
Nieuprawnione jest także przyjęcie przez skarżącego, że pismo skarżącego z dnia 25 maja 2005r. stanowi skargę "główną", która winna zostać rozpoznana przez Sąd. Pismo to zostało bowiem przesłane przez skarżącego na wezwanie Sądu z dnia 5 maja 2005r. wzywające m. in. do uzupełnienia skargi, stąd mogło być potraktowane jedynie jako jej uzupełnienie.
Dlatego należy uznać, że skarżący w ustawowym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi polegających na nadesłaniu ich odpisów (stąd zresztą jego wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności), a skoro, jak wykazano wyżej, niedopełnienie tego obowiązku było przez niego zawinione - Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.