Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt II OZ 820/16

Metryka

Wydany
23 sierpnia 2016 r.
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Paweł Miładowski przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 23 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 499/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Sprawa
w sprawie ze skargi B. S.A. z siedzibą w W. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie wykonania obowiązków z zakresie ochrony przeciwpożarowej

Sentencja

postanawia:

  1. uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 499/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...]. W pkt 1 zaskarżonej decyzji organ odwoławczy uchylił w części decyzję Komendanta Miejskiego PSP w O. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], i w tym zakresie orzekł: klatki schodowe w budynku przy ul. [...] w O. obudować ścianami o klasie odporności ogniowej REI60 oraz zamknąć drzwiami o klasie odporności ogniowej EI30. Klatki schodowe oddzielić od pomieszczeń i korytarzy przedsionkiem przeciwpożarowym. W pkt 2 zaskarżonej decyzji organ II instancji utrzymał w pozostałym zakresie ww. decyzję organu I instancji, którą orzeczono: - klatki schodowe oraz przedsionki przeciwpożarowe w ww. budynku wyposażyć w urządzenia zapobiegające ich zadymieniu; - w obrębie poziomych dróg ewakuacyjnych zastosować rozwiązania techniczno-budowlane zabezpieczające przed zadymianiem; - budynek wyposażyć w zawory hydrantowe 52 umieszczone na nawodnych pionach, spełniające wymagania Polskich Norm dotyczących tych urządzeń; - zapewnić zapas wody do zasilania instalacji wodociągowej przeciwpożarowej z zamontowanymi zaworami hydrantowymi 52 o pojemności nie mniejszej niż 100 m3, zgromadzony w zbiorniku, przeznaczony wyłącznie do tego celu.

W uzasadnieniu Sąd I instancji, powołując się na treść art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła wysokości kosztów przeprowadzenia koniecznych robót, kondycji finansowej wnioskodawcy i bez wykazania wpływu wykonania nałożonego zaskarżoną decyzją obowiązku na jego finanse, nie sposób uznać, że ze względów finansowych wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić stronę na niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Odnosząc się zaś do kwestii redukcji zatrudnienia z uwagi na spowodowanie, wykonaniem zabezpieczeń przeciwpożarowych bliżej niesprecyzowanego ograniczenia dostępności budynku dla pracowników skarżącego, Sąd zauważył, że możliwość wstrzymania zaskarżonej decyzji należy oceniać nie tylko w stosunku do strony wnioskującej o taką tymczasową ochronę, ale również w stosunku do innych podmiotów – osób korzystających z budynku, zwłaszcza jeśli sprawa dotyczy ich bezpieczeństwa (ochrony życia i zdrowia). Nałożony na skarżącego obowiązek wynika z konieczności zachowania wymogów ochrony przeciwpożarowej, które ze swej istoty mają eliminować zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Powyższa okoliczność sprawia, że skutki niewykonania zaskarżonego aktu mogą okazać się dalece poważniejsze, niż ewentualne, ale nieprzesądzone, rozwiązanie stosunku pracy z nieokreśloną w żaden sposób liczbą pracowników Banku.

Pozostałe argumenty wnioskodawcy odnoszą się do zasadności nałożenia spornych obowiązków i jako podniesione przeciwko legalności zaskarżonej decyzji, nie mogą być uznane za stanowiące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy Sąd, miarkując interes skarżącego, a także uwzględniając poziom potencjalnego zagrożenia mogącego powstać w następstwie niewykonania zaskarżonej decyzji, uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia aby zachodziły przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca Spółka, podnosząc, że argumentację wskazującą na koszty wykonania zaskarżonej decyzji szacowane na łączną wysokość 3300000 złotych; zbytni rygoryzm nałożonych obowiązków; konieczność ograniczenia prowadzonej w budynku działalności i dostępu dla ludzi, a w konsekwencji wpływ na wysokość zatrudnienia. Wskazała także na potencjalny skutek prawny postępowania sądowoadministracyjnego na wynik postępowania w tej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie może dotyczyć także wszystkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Wyżej wymieniony przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka w zażaleniu wykazała, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji będzie zmuszona ponieść znaczne koszty finansowe. Wskazała bowiem, że wykonanie nałożonych obowiązków będzie się kształtować w granicach około 3300000 złotych. Niezależnie od uzyskiwanych dochodów przez skarżącą Spółkę, wskazywaną kwotę należy zaliczyć do znaczących. Poza tym Sąd I instancji, odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zaargumentował w sposób aksjologiczny, tj. powołując się na względy bezpieczeństwa, jakie legły u podstaw nałożonego obowiązku.

Należy jednak mieć na względzie, że przedmiotowy budynek został wyposażony w ochronę przeciwpożarową, w tym w rozwiązania zamienne i został dopuszczony do użytkowania jako budynek średniowysoki (postanowieniem z dnia [...] marca 2001 r., znak: [...], [...] Komendant Wojewódzki PSP uzgodnił pozytywnie ekspertyzę rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych). Źródłem nałożonych obowiązków nie były w pierwszej kolejności względy bezpieczeństwa przeciwpożarowego, czy też brak takiego zabezpieczenia, lecz dokonana przez organy administracyjne właściwe w sprawie ochrony pożarowej zmiana kwalifikacji prawnej budynku z średniowysokiego na wysoki. Ta zaś kwestia mieści się wyłącznie w merytorycznej ocenie skargi, co może być dokonane przez sąd administracyjny wyłącznie podczas rozprawy.

Pozostała zaś argumentacja skarżącej Spółki dotycząca kwestii organizacyjnych, zbyt dużego rygoryzmu nałożonych obowiązków i potencjalnych skutków postępowania sądowoadministracyjnego nie mieści się w przesłankach, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie, w tej sprawie wniosek o wstrzymanie zasługiwał na uwzględnienie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Z tych względów, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.