Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 maja 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę H. i T. W. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 22 lipca 2005r. w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie zobowiązujące H. i T. W. do przedłożenia ekspertyzy technicznej odnośnie wykonanych robót budowlanych w budynku garażowym na działce nr [...] z obr. 219 przy ul. [...] w Rzeszowie. Pismem z dnia 23 maja 2006r. skarżący wnieśli o doręczenie odpisu powołanego wyroku wraz z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie pismami z dnia 23 maja 2006r. wezwał skarżących do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem w wysokości 100 zł łącznie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Przy piśmie z dnia 19 czerwca 2006r. Sąd doręczył skarżącym odpis powołanego wyroku wraz z uzasadnieniem.
Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe zarządzenie wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia domagając się jego zmiany i orzeczenia zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazują na nieprawidłowości dotyczące toku postępowania sądowego, w którym został wydany powołany wyrok oraz postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżonym rozstrzygnięciem i domagają się stwierdzenia nieważności wyroku z dnia 22 lipca 2005r. Z treści zażalenia wynika także, że skarżący kwestionują sposób doręczenia wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej każdemu z nich, rozumiejąc je w ten sposób, że zaskarżonym zarządzeniem zostali oni osobno zobowiązani do uiszczenia tej opłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.
Stosownie do regulacji art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ustawą" opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia i jego doręczenie. Wysokość opłat określają przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Zgodnie z brzmieniem § 2 tego rozporządzenia opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo od doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. Z powyższego wynika, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane w sposób prawidłowy, także pod względem ustalonej w nim wysokości opłaty kancelaryjnej.
Nie sposób podzielić zarzutu zawartego w zażaleniu, że osobne doręczenie skarżącym pisma wzywającego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej skutkuje koniecznością jej uiszczenia przez każdego z nich, skoro w treści tych wezwań Sąd I instancji wyraźnie zaznaczył, że każdego z adresatów wzywa do uiszczenia opłaty łącznie z drugim skarżącym. Wezwanie skarżących do uiszczenia jednej opłaty łącznie pozostaje zresztą w zgodzie z regulacją art. 214 ustawy, zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych (w tym opłat sądowych, do których art. 212 § 1 ustawy zalicza opłatę kancelaryjną) obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, z tym, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie.
Jeżeli bowiem skarżący, którzy złożyli wniosek o doręczenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 maja 2006r. wraz z uzasadnieniem wspólnie wnieśli skargę na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 lipca 2005r., a nadto są inwestorami i adresatami zaskarżonego postanowienia to ich uprawnienia i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne.
Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych wskazać należy, że na tym etapie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie może wydać orzeczenia o przyznaniu prawa pomocy, skoro przedmiotem jego rozpoznania jest środek odwoławczy od zarządzenia Sędziego Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 maja 2006r. Stosownie do regulacji art. 254 § 1 ustawy rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy.
Mając powyższe na uwadze uznając, że zaskarżone zażalenie nie narusza przepisów prawa Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 198 w zw. z art. 197 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.