Uzasadnienie
W skardze wniesionej na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko-Własnościowa w [...] żądała wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił ten wniosek stwierdzając, iż zaskarżona decyzja z uwagi na swój formalny charakter i zakres nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), a więc brak jest podstaw do wstrzymania jej wykonania.
Na postanowienie to skarżąca Spółdzielnia wniosła zażalenie, żądając jego zmiany i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji, nakazującej doprowadzenie do poprzedniego stanu budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...], wyrządzi stronie znaczną szkodę w postaci poniesienia przez nią finansowych skutków likwidacji mieszkań urządzonych na poddaszu tego budynku.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie jest nieuzasadnione. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą stwierdzenia nieważności ostatecznej i prawomocnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Piasecznie z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie nakazania doprowadzenia budynku do stanu pierwotnego. Skarga i zaskarżona nią decyzja określają "granice sprawy" w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 zd. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji a także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zaskarżona decyzja nie nakłada obowiązków podlegających wykonaniu, a więc nie posiadając atrybutu wykonalności nie może podlegać też wstrzymaniu co do wykonania.
Obowiązki nakłada natomiast wymieniona wyżej decyzja PINB w Piasecznie, która nie jest jednak przedmiotem skargi wniesionej do Sądu. Z tego powodu Sąd nie mógł wstrzymać wykonania tej decyzji. Odmowa wstrzymania decyzji, która nie nakłada obowiązków i nie podlega wykonaniu, była więc uzasadniona. Dlatego na mocy art. 184 w ze. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.