Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2006r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek S. S., L. S. i A. K. o wstrzymanie wykonania objętej ich skargą decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia 9 września 2005r. uchylającej decyzję Starosty Powiatowego w Malborku z dnia 4 sierpnia 2005r., Nr [...] (odmawiającą uchylenia decyzji Nr [...] z dnia 27 czerwca 2003r. w sprawie rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w Malborku realizowanej przez T. W. na działce nr [...]) i odmawiającej kasacji decyzji Starosty Powiatowego w Malborku Nr [...] z dnia 27 czerwca 2003r. ze względu na fakt, iż w wyniku postępowania wznowieniowego mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że skarżące wniosły jedynie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazując jakichkolwiek okoliczności uzasadniających takie wstrzymanie.
Skoro warunkiem wstrzymania decyzji na podstawie art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ustawą" jest uprawdopodobnienie we wniosku okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody albo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków to brak tych elementów w treści wniosku skutkuje jego oddaleniem.
Skarżące wniosły zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia. W zażaleniu poza licznymi zarzutami dotyczącymi zaskarżonej decyzji skarżące podniosły, że inwestor prowadząc rozbudowę będzie musiał korzystać z części działki stanowiącej własność skarżących, co spowoduje jej zniszczenie i narazi skarżące na koszty. Skarżące wyraziły także obawę, że realizacja inwestycji objętej tą decyzją odbędzie się kosztem budynku zrealizowanego na ich działce, który ma słabą konstrukcję ze względu na swój wiek (budynek zrealizowany przed II Wojną Światową, z białej cegły).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne i podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wydanie orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego rozstrzygnięcia jest uzależnione od wykazania przez wnioskodawcę, że w sprawie spełnione są przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy.
Jak wynika z akt sprawy skarżące formułując we wniesionej skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia 9 września 2005r. nie wskazały jakichkolwiek okoliczności uprawdopodobniających, że jej wykonanie sprowadzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W skardze bowiem znajduje się wyłącznie uzasadnienie dla zarzucanej przez skarżące wadliwości powołanej decyzji.
Wobec powyższego należy uznać, że zaskarżane orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zostało wydane zgodnie z prawem.
Oceny tej nie może zmienić fakt powołania przez skarżące w zażaleniu nowych okoliczności na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny kontrolując bowiem prawidłowość wydania zaskarżanego postanowienia bierze pod uwagę stan sprawy z daty orzekania, a w dacie tej Sądowi I instancji nie były znane okoliczności powoływane w zażaleniu. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku nie można zarzucić wydania błędnego rozstrzygnięcia, jeżeli okoliczności uzasadniające wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia zostały powołane dopiero w zażaleniu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.