Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 26 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OZ 824/08

Metryka

Wydany
26 sierpnia 2008 r.
Sąd
r. Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 26 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 258/07, o odrzuceniu wniosku złożonego osobiście przez T. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Skład
Sędzia del. WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 258/07
Sprawa
w sprawie ze skargi T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 258/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek T. K., złożony przez nią osobiście, o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tegoż Sądu z dnia 1 sierpnia 2007 r. oddalającego jej skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżąca otrzymała wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu 26 października 2007 r., a więc termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 26 listopada 2007 r. Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika złożyła skargę kasacyjną od w/w wyroku dopiero w dniu 7 lutego 2008r., zaś sama skarżąca złożyła skargę kasacyjną sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu jeszcze później, bowiem w dniu 7 kwietnia 2008 r. Sąd I instancji podniósł, iż zarówno działanie pełnomocnika jak i tym bardziej samej skarżącej nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

W swym wniosku o przywrócenie terminu skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Wskazano, iż to strona ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Nie można zatem uznać, iż powoływanie się na niekompetencję pełnomocnika, usprawiedliwia uchybienie strony polegające na niezłożeniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w terminie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca, T. K., podnosi kwestie dotyczące uchybienia 30-dniowego terminu na wniesienie skargi kasacyjnej, które w jej ocenie, nie zostały uwzględnione przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Wskazuje, że udzieliła pełnomocnictwa w dniu [...] stycznia 2008 r., a pełnomocnik, bez zbędnej zwłoki wniósł skargę kasacyjną w terminie 7 dni od dnia udzielenia pełnomocnictwa. Skarżąca, w dalszej części uzasadnienia podnosi, że Wojewódzki Sąd Administracyjny powiadamiając ją o przyznaniu pełnomocnika z urzędu, naruszył art. 6 P.p.s.a. z uwagi na to, że nie pouczył ją, że przyznanie i wyznaczenie pełnomocnika nie nawiązuje automatycznie stosunku pełnomocnictwa, jak również art. 244 P.p.s.a., który to przepis daje dopiero uprawnienie do wniesienia pełnomocnictwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie

Stosownie do treści art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W myśl art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Sąd I instancji przyjął, iż termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 26 listopada 2007 r. z uwagi na to, że skarżąca otrzymała wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu 26 października 2007 r. Skarżąca reprezentowana przez adwokata złożyła skargę kasacyjną od w/w wyroku dopiero w dniu 7 lutego 2008 r., zaś sama skarżąca złożyła tę samą skargę kasacyjną sporządzoną przez pełnomocnika wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu jeszcze później, bowiem w dniu 7 kwietnia 2008 r. Sąd I instancji podniósł, iż zarówno działanie pełnomocnika, jak i tym bardziej samej skarżącej nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela podglądu Sądu I instancji zawartego w zaskarżonym postanowieniu, iż działanie pełnomocnika nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z akt sprawy wynika, że skarżąca udzieliła pełnomocnictwa w dniu [...] stycznia 2008 r., zaś 7 lutego 2008 r. pełnomocnik skarżącej wysłał za pośrednictwem Poczty (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną. Moment ustania przyczyny uchybienia terminu i bieg terminu z art. 87 § 1 P.p.s.a. powinien być liczony od momentu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość do reprezentowania skarżącej, czyli od momentu podpisania dla niego pełnomocnictwa.

Niezależnie jednak od powyższego stwierdzenia, przyjąć należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wniesiony osobiście przez skarżącą, T. K., w dniu 7 kwietnia 2008 r. jest spóźniony z uwagi na ustanie przyczyny uchybienia terminu w dniu 31 stycznia 2008 r.

Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 maja 2008 r. odrzucił wniosek skarżącej.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.