Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 III 2005 r. (k.88) skarżący wnieśli o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym. W dniu 19 IV 2005 r. Sąd wezwał ich do złożenia tego wniosku na urzędowym, doręczonym im formularzu, zgodnie z art.252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wobec niewykonania tego wezwania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zarządzeniem z dnia 1 VI 2005 r. pozostawił wymieniony na wstępie wniosek bez rozpoznania. Mimo odpowiedniego pouczenia skarżący nie wnieśli sprzeciwu od tego zarządzenia.
Następnie, zarządzeniem z dnia 11 VII 2005 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał skarżących do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł od złożonego wcześniej wniosku o uzasadnienie wyroku. Na zarządzenie to A. S. wniósł zażalenie zarzucając, iż Sąd nie pouczył go, że wniosek o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej nie został uwzględniony i wcześniej doręczył uzasadniony wyrok a następnie zażądał opłaty kancelaryjnej – zamiast postąpić odwrotnie. Skarżący wniósł o umorzenie spornej opłaty i powiadomienie go, czy ma zwrócić wyrok z uzasadnieniem lub czy zażalenie zostało uwzględnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione
Zaskarżone nim zarządzenie oraz poprzedzające go postępowanie Sądu I instancji w pełni odpowiada obowiązującemu prawu. Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: ppsa – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczony na skutek żądania strony, pobiera się opłatę kancelaryjną przy zgłoszeniu tego wniosku. Skoro jednak skarżący jednocześnie wniósł o zwolnienie go od tej opłaty, to Sąd miał obowiązek doręczyć mu wyrok z uzasadnieniem a sprawę uiszczenia opłaty kancelaryjnej pozostawić do czasu rozpoznania tego wniosku (por. art. 234 § 2 zd. 3 w zw. z art. 220 i 221 ppsa). W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania na mocy art. 257 ppsa, o czym strona została zawiadomiona poprzez doręczenie. W tej sytuacji Sąd miał obowiązek zarządzić ściągnięcie od strony nie uiszczonej opłaty – zgodnie z art. 234 § 2 zd. 2 ppsa.
Zażalenie nie podnosi żadnych uzasadnionych zarzutów i dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.