Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 93/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (powoływany dalej jako: WSA) w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi L. B., M. R., W. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) w Warszawie z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że L. B., M. R. i W. B. wnieśli do sądu wojewódzkiego skargę na postanowienie SKO w Warszawie z [...] października 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Nowodworskiego z [...] stycznia 2011 r. stwierdzającej, że grunty położone we wsi [...] (składające się z działek o numerach: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]) oraz we wsi [...] (składające się z działek o numerach: [...],[...],[...] i [...]) stanowią wspólnotę gruntową i są w posiadaniu [...].
W toku postępowania skarżący L. B. oświadczył, że jego siostra M. R. zmarła 30 stycznia 2015 r., natomiast 7 marca 2016 r. zmarł jego brat W. B. L. B. przedłożył odpis skrócony aktu zgonu W. B. i oświadczył, że jego następcami prawnymi są: L. B. (brat zmarłego) oraz J. R. (siostrzeniec zmarłego) i B. R. (siostrzenica zmarłego).
Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że powyższa okoliczność obligowała go do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, do dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku (art. 128 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ocenie tegoż sądu oświadczenie skarżącego L. B. o następcach prawnych W.B. i pośrednio M. R. jest niewystarczające do dalszego prowadzenia postępowania sądowego. W świetle obowiązującego prawa dokumentem potwierdzającym, kto jest spadkobiercą zmarłej strony postępowania sądowoadministracyjnego jest odpis prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku, wydanego w trybie określonym w ustawie z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, bądź zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza (art. 95j ustawy z 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie, Dz.U. z 2014 r. poz. 164 ze zm.).
Zażalenie na powyższe postanowienie sądu wojewódzkiego złożyła [...], wnosząc o jego uchylenie.
Zdaniem Spółki ww. postanowieniem została zablokowana sprawa ciągnąca się od kilku lat o wydanie decyzji przez Starostwo w Nowym Dworze Mazowieckim.
Nadto podnosi, że "argument podany przez Sąd nie dotyczy większości działek lecz tylko jednej".
W odpowiedzi L. B. na ww. zażalenie wniesiono o utrzymanie w mocy postanowienia sąd I instancji z dnia 6 kwietnia 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa), Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3. Jednocześnie, w myśl § 3 ww. artykułu, nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.
Mając zatem na uwadze powyższe przepisy, sąd I instancji powziąwszy informację o śmierci M. R. oraz W. B., którzy brali udział w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym w charakterze strony, zasadnie zawiesił postępowanie sądowe.
Odnosząc się do stanowiska wnoszącej zażalenie Spółki należy zauważyć, że w niniejszym przypadku kontroli sądowej podlega postanowienie SKO w Warszawie z [...] października 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Nowodworskiego z [...] stycznia 2011 r. stwierdzającej, że grunty położone we wsi [...] (składające się z działek o numerach: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]) oraz we wsi [...] (składające się z działek o numerach: [...],[...],[...] i [...]) stanowią wspólnotę gruntową i są w posiadaniu [...]. W toczącym się w tym przedmiocie postępowaniu administracyjnym, decyzja organu I instancji nie dotyczy ustalenia kręgu osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej, ale dotyczy ustalenia tego, czy dana nieruchomość w ogóle stanowi wspólnotę gruntową. Ustalenie tej okoliczności ma charakter pierwotny w stosunku do ustalenia kręgu osób uprawnionych.
W związku z tym decyzja ta podlegała doręczeniu wszystkim stronom tego postępowania, w tym stronom odwołującym się, a zatem L. B., M. R. i W. B. Z tych względów obowiązkiem sądu wojewódzkiego było zapewnienie możliwości uczestniczenia ich następcom prawnym w toczącym się postępowaniu sądowym, mającym na celu kontrolę postępowania administracyjnego, w którym zmarłym przysługiwał status strony.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.