Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. M. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 6 kwietnia 2017 r. o odrzuceniu skargi.
Sąd, powołując się na treść art. 178 w zw. art. 197 § 2, art. 194 § 3, art. 46 i art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie 1 odpisu ww. zażalenia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka zawierająca to wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 kwietnia 2017 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął bezskutecznie w dniu 2 maja 2017 r. Skarżąca nie uzupełniła ww. braków formalnych zażalenia – nie złożyła 1 odpisu ww. zażalenia w zakreślonym przez Sąd terminie.
Zażalenie na postanowienie z dnia 11 maja 2017 r. wniosła M. M., podnosząc, że w dniu 28 kwietnia 2017 r. zostały uzupełnione braki formalne zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
Zgodnie natomiast z art. 47 § 1 w związku z art. 194 § 3 p.p.s.a. do zażalenia należy dołączyć jego odpisy w celu doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Brak zażalenia w tym zakresie jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie zażaleniu prawidłowego biegu i nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów zażalenia przez sąd.
W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to zostało skutecznie doręczone w dniu 25 kwietnia 2017 r. Pomimo tego strona nie wykonała w sposób prawidłowy tego wezwania, ponieważ we wskazywanym w zażaleniu dniu, tj. 28 kwietnia 2017 r. nie złożyła odpisu zażalenia, lecz pismo o podobnej treści co zażalenie. Jednak różnice w treści obu tych pismo nie pozwalają na przyjęcie, że pismo z dnia 28 kwietnia 2017 r. stanowi odpis zażalenia. Z istoty bowiem odpis pisma powinien dokładnie odpowiadać treści oryginału pisma. Jest to bowiem kopia lub przepisany tekst oryginalnego dokumentu, pisma; wtórnik, duplikat. Na gruncie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w odniesieniu do pojęcia "odpis" istotna jest treść art. 47 § 2 p.p.s.a., w świetle której odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
Użycie przez ustawodawcę słowa "także" wskazuje na jedynie przykładowe wymienienie tych dwóch form odpisów, nie pozbawiając wagi prawnej innych rodzajów odpisów, ale rozumianych jako odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Takich zaś warunków nie spełnia pismo strony skarżącej złożone 28 kwietnia 2017 r., pomimo, że strona skarżąca została skutecznie pouczona przez Sąd o treści art. 47 § 2 p.p.s.a. w piśmie z dnia 22 lutego 2017 r., przy którym doręczono jej odpis odpowiedzi na skargę. W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że strona skarżąca nie uzupełniała braku formalnego zażalenia, co uprawniało ten Sąd do odrzucenia zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.