Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 21 lutego 2008 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności.
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z uwagi na nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności.
Pismem (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 21 maja 2008 r.) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, jednocześnie dopełniając czynności, której nie dokonał w terminie, tj. wskazał numer i datę zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu. Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu powyższego postanowienia zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 marca 2008 r. (dowód karta 10 akt sądowych), zatem 7-dniowy termin wyznaczony na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał z dniem 24 marca 2008 r. Natomiast dopiero w dniu 21 maja 2008 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym, co jest równoznaczne z wniesieniem w tym dniu do Sądu, pismo procesowe, w którym uzupełnił braki formalne skargi w postaci wskazania numeru i daty zaskarżonej decyzji, a więc po upływie zakreślonego terminu. Jednocześnie wystąpił o przywrócenie uchybionego terminu. Jako przyczynę uchybienia terminowi wskazał kłopoty z pamięcią i ogólnym złym stanem zdrowia. Twierdził, iż zapomniał o wezwaniu do uzupełniania braków skargi. Przypomniał sobie o tym wezwaniu dopiero 18 maja 2008 r. w rozmowie z prawnikiem. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż niewykonanie zarządzenia Sądu skutkowało wydaniem w dniu 15 kwietnia 2008 r. postanowienia o odrzuceniu skargi.
Postanowienie to zostało skarżącemu doręczone 21 kwietnia 2008 r., o czym stanowi pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki. W postanowieniu tym Sąd wskazał, iż przyczyną odrzucenia skargi był brak wykonania zarządzenia Sądu. Przypomniał treść tegoż zarządzenia, jego datę, datę doręczenia i skutki z tego wynikające. Z treści postanowienia z 15 kwietnia 2008 r. skarżący ponownie dowiedział się o zarządzeniu wzywającym do usunięcia braków. Datą ponownego dowiedzenia się o treści zarządzenia jest data doręczenia postanowienia, tj. 21 kwietnia 2008 r. Od tej daty należy liczyć 7 dniowy termin od ustania przyczyny uchybienia terminowi zważywszy, że jako przyczynę skarżący wskazuje zapomnienie treści zarządzenia Sądu. Termin ten należałoby określić na 28 kwietnia 2008 r. Opisany 7-dniowy termin nie został przez skarżącego zachowany, gdyż wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero 21 maja 2008 r. W związku z powyższym wniosek skarżącego jest wnioskiem spóźnionym, gdyż został wniesiony z naruszeniem siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, co czyni go niedopuszczalnym.
Na powyższe postanowienie W. K. wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia. Skarżący podniósł, iż termin ustania przyczyny uchybienia terminu powinien liczyć się od dnia 18 maja 2008 r., tj. od dnia w którym miał szansę uzyskać poradę od prawnika. Liczenie terminu od dnia 21 kwietnia 2008 r., zgodnie z postanowieniem Sądu, byłoby dla niego krzywdzące, gdyż uniemożliwiałoby naprawienie błędu, który popełnił nieumyślnie zapominając, ze względu na podeszły wiek i zły stan zdrowia o dostarczeniu wymaganych przez Sąd informacji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała zostać dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze oraz wzgląd na okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 czerwca 2008 r. wniosek W. K. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi zastosował powyższe przepisy w sposób prawidłowy.
Należy bowiem podzielić pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi ustała w dniu 21 kwietnia 2008 r., tj. w dniu w którym skarżący otrzymał postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2008 r. o odrzuceniu skargi, z którego mógł się dowiedzieć, iż przyczyną odrzucenia jego skargi było nieuzupełnienie w terminie jej braku formalnego polegającego na braku wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu. Zatem od dnia 21 kwietnia 2008 r. należało liczyć siedmiodniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a., w którym skarżący powinien był złożyć wniosek o przywrócenie terminu. Tymczasem wniosek ten został wniesiony dopiero w dniu 21 maja 2008 r. - a zatem z przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był wniosek o przywrócenie terminu odrzucić jako spóźniony na podstawie art. 88 p.p.s.a. - co też uczynił zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 czerwca 2008 r. - a które w związku z tym należy uznać za wydane prawidłowo.
Nie można natomiast podzielić poglądu wyrażonego przez skarżącego w zażaleniu, iż termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu powinien liczyć się od dnia, w którym skarżący - jak podaje w piśmie - uzyskał poradę od prawnika to jest od dnia 18 maja 2008 r. Należy zauważyć - niezależnie od tego, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił swojego twierdzenia, iż dopiero w tym dniu uzyskał poradę od prawnika - że okoliczność ta nie mogłaby stanowić dostatecznego usprawiedliwienia dla opóźnienia, jeśli się zważy na obowiązek strony zachowania należytej staranności w dbaniu o swoje interesy procesowe i możliwość działania osobiście lub korzystając z pomocy innych osób.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.