Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie D. W. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 11 października 2016 r. o odrzuceniu zażalenia jako sporządzonego z pominięciem tzw. "przymusu adwokackiego".
Sąd, powołując się na treść art. 178 w zw. art. 197 § 2, art. 230 § 1 oraz art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od zażalenia. Z tego względu, Sąd I instancji odrzucił zażalenie.
Zażalenie na postanowienie z dnia 22 maja 2017 r. wniosła D. W..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu. Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że zażalenie D. W. na postanowienie z dnia 11 października 2016 r. nie zostało opłacone na wezwanie Sądu.
Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z 11 października 2016 r. Legalność tego zarządzenia została poddana kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II OZ 219/17, oddalił zażalenie skarżącej na ww. zarządzenie z dnia 18 stycznia 2017 r. Następnie skarżąca zarządzeniem z dnia 24 marca 2017 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 stycznia 2017 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na ww. postanowienie z dnia 11 października 2016 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 13 kwietnia 2017 r. A zatem do dnia 20 kwietnia 2017 r. przysługiwał skarżącej terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Jednak skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od zażalenia, dlatego Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że zaistniała przesłanka do odrzucenia zażalenia, o jakiej mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto w zażaleniu nie przywołano żadnej argumentacji, która mogłaby wskazywać na błędną ocenę Sądu I instancji ww. zakresie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.