Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2006 r. postanowił wezwać M. K. do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł. od jego skargi na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 marca 2006 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki dywanika asfaltowego.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył M. K., wskazując, że jego skarga złożona została zgodnie z art. 52 i art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), więc w myśl art. 135 cyt. ustawy Sąd powinien zastosować w celu usunięcia naruszenia prawa wszelkie przewidziane ustawą środki. Skarżący zaznaczył, iż jego skarga nie została wstępnie zbadana przed wydaniem zarządzenia. W stosunku do wniesionej skargi zastosowanie znaleźć powinien art. 58 § 4 powołanej ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 220 § 1 powołanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wyjątek stanowią skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, które w powyższym przypadku, w świetle art. 220 § 3 cyt. ustawy, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) od nieobjętych wpisem stosunkowym skarg z zakresu architektury i budownictwa wpis stały wynosi 500 zł. Skarga M. K. dotyczyła decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki dywanika asfaltowego, stosuje się do niej zatem powołany przepis rozporządzenia, ustalający wysokość wpisu na kwotę 500 zł.
Niesłuszny jest zarzut skarżącego, iż w rozpatrywanej sprawie zastosowanie miał art. 58 § 4 powołanej ustawy, stanowiący, że sąd nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w § 1 tego artykułu (jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego), jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Zaskarżone zarządzenie nie dotyczy właściwości sądu administracyjnego, a wezwania do uiszczenia wpisu. Nie ma również znaczenia fakt, iż skarga została wniesiona z zachowaniem warunków określonych w art. 52 i 54 powołanej ustawy, bowiem uiszczenie wpisu jest niezależnym warunkiem wniesienia skargi.
Sąd I instancji prawidłowo ustalił wysokość wpisu oraz wezwał skarżącego do jego uiszczenia pod rygorem odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.