Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2010 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek J. G. z dnia 15 grudnia 2009 r. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że skarżąca, mimo wezwania, nie nadesłała wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, co skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła J. G., podnosząc szereg zarzutów nie dotyczących wprost zaskarżonego zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca w piśmie z dnia 15 grudnia 2009 r. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. W wykonaniu zarządzenia z dnia 1 kwietnia 2010 r. wezwano skarżącą do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania dołączono formularz urzędowy. Skarżąca dotychczas nie nadesłała wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, mimo że wezwanie została jej doręczone w dniu 20 kwietnia 2010 r.
Niezłożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, stosownie do art. 257 p.p.s.a. skutkuje pozostawieniem tego wniosku bez rozpoznania. Prawidłowo zatem zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2010 r. pozostawiono wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznanie.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a., oddalił zażalenie.