Postanowienie NSA z 16 lutego 2011 r., II OZ 83/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 179/04 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 4 czerwca 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi D.W., M.W., M.W. i J.W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14.09.2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D. i M.W. na postanowienie tego Sądu z dnia 4.06.2010 r. odrzucającego skargę kasacyjną. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący, mimo pouczenia, sporządzili osobiście zażalenie na postanowienie odrzucające wniesioną w sprawie skargę kasacyjną, tym samym naruszyli nakaz wynikający z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd stwierdził, iż zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Zażalenie na postanowienie z dnia 14.09.2010 r. wnieśli D. i M.W., domagając się jego uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w których określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. D. i M.W., pomimo pouczenia udzielonego im przez Sąd I instancji, sporządzili osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4.06.2010 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący byli adwokatami lub radcami prawnymi, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie skarżących było niedopuszczalnym, zaś postanowienie o jego odrzuceniu odpowiada prawu.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.