Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek I. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż zgodnie z doktryną przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy, zdaniem Sądu, rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Sąd uznał, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady cechy wykonalności nie mają akty administracyjne lub czynności o charakterze odmownym, a taki charakter ma niewątpliwie zaskarżona decyzja, utrzymująca w mocy decyzję pierwszoinstancyjną o odmowie wznowienia postępowania. Sąd uznał badanie czy skarżąca umotywowała, że brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków za bezprzedmiotowe i orzekł o oddaleniu wniosku.na mocy przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W zażaleniu na to postanowienie I.R. wniosła o wstrzymanie decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 19 grudnia 2003 r. o numerach GKI.II.106/2003, GKI.II.109/03 i GKI.II.110/2003, ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dotyczył decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 15 czerwca 2004 r. Nr K.O.2161/04, bowiem skarżąca wnosiła o wstrzymanie decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 19 grudnia 2003 r. o numerach GKI.II.106/2003, GKI.II.109/03 i GK.II.110/2003. Skarżąca powołała się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może obejmować wszystkie akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zdaniem skarżącej decyzje Prezydenta Miasta Łodzi niewątpliwie zostały wydane w granicach niniejszej sprawy. Ich wykonanie może wyrządzić skarżącej i jej całej rodzinie znaczną szkodę, ponieważ egzekucja 275 tysięcy złotych pozbawi skarżącą podstaw egzystencji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie może być uwzględnione, jako nie posiadające uzasadnionych podstaw.
Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, jak zauważyła to skarżąca w zażaleniu, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może dotyczyć wszystkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jednakże nie można zgodzić się z twierdzeniem, że skarżąca może skutecznie domagać się wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 19 grudnia 2003 r. o numerach GKI.II.106/2003, GKI.II.109/03 i GKI.II.110/2003 orzekających o wymierzeniu jej mężowi – L. R., właścicielowi gruntów – należności z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej. Omawiany przepis mógłby mieć zastosowanie do tej decyzji jedynie wtedy, gdyby organy wznowiły postępowanie, po czym wydano by decyzję w trybie art. 151 kpa uchylającą decyzję organu administracji I instancji lub odmawiającą jej uchylenia.
Do wznowienia postępowania nie doszło, bowiem zarówno organ I instancji jak i Kolegium odmówiły jego wznowienia na podstawie art. 149 § 3 kpa., przyjmując, iż skarżąca nie będąc właścicielką gruntu nie posiada przymiotu strony.
Dopiero po dokonaniu przez organy administracji oceny weryfikowanej decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 19 grudnia 2003 r. w trybie przepisów o wznowieniu możliwa będzie realizacja wniosku strony o wstrzymanie wykonania decyzji. Sytuację tę unormował ustawodawca w art. 152 kpa, stanowiącym o obowiązku organu właściwego do wznowienia postępowania – wstrzymania wykonania decyzji, lecz tylko wtedy gdy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż wniosek strony jest przedwczesny i orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.