Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 2035/07 przywrócił M. G. termin do złożenia przez Niego skargi na decyzję Wojewody M. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi powiatowej. W uzasadnieniu wskazano, że w piśmie z dnia [...] maja 2008 r. M. G. stwierdził, iż nie jest mu znana osoba E. G., którym to podpisem sygnowano zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji Wojewody M. z dnia [...], Nr [...], przesłane do skarżącego na adres w B. Oznacza to, iż zaskarżona decyzja nie została skarżącemu skutecznie doręczona. Jeżeli więc skarżący zapoznał się z jej treścią dopiero u swojego brata w dniu 25 września 2007 r. i skargę na tę decyzję złożył w dniu 28 września 2007 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę), to w ocenie Sądu spełnione zostały warunkujące przywrócenie terminu przesłanki z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Prezydent Miasta S. na podstawie art. 86 § 3 p.p.s.a. wniósł o jego uchylenie. Wskazał, że decyzja Wojewody M. z dnia [...], nr [...] w sprawie ustalenia lokalizacji drogi powiatowej klasy [...] – ulicy [...] w S. została wysłana na wskazany przez skarżącego adres w B. i została odebrana przez osobę znajdującą się w mieszkaniu skarżącego. Stwierdzono, iż niewiarygodne jest twierdzenie skarżącego, że nie wie kim jest osoba, której umożliwił przebywanie w swoim mieszkaniu i która podpisała się nazwiskiem skarżącego na zwrotnym poświadczeniu odbioru. Nie sposób w tej sytuacji uznać, że skarżący nie ponosi winy za zaistniałą sytuację i niezłożenie w terminie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał Sąd I instancji do wyjaśnienia kim jest osoba E. G. m.in. czy jest to osoba, której można było skutecznie doręczyć decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...]. Jak wynika natomiast z treści zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie podjął próby takiego ustalenia, co oznacza, iż nie wykonał wiążących go wskazań co do dalszego postępowania.
W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 p.p.s.a.