Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 135/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił zażalenie E. L. na postanowienie tego Sądu z 28 kwietnia 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej E. L. od postanowienia tego Sądu z 9 marca 2016 r. o odrzuceniu skargi E. L. na postanowienie Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w/w postanowienie z 28 kwietnia 2016 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 maja 2016 r. Pismem z 30 maja 2016 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 1 czerwca 2016 r., skarżący reprezentowany przez pełnomocnika niezawodowego wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które zostało sporządzone przez tegoż pełnomocnika nie będącego ani radcą prawnym ani adwokatem.
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Stosownie natomiast do treści art. 194 § 4 zd. 1 tej ustawy, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątek od tej zasady, sformułowany w odpowiednio stosowanym art. 175 § 2 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dopuszcza możliwość sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, zaś w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami a także w sprawach własności przemysłowej odpowiednio przez doradców podatkowych oraz rzeczników patentowych.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone wprawdzie przez pełnomocnika, jednakże nie jest on ani radcą prawnym ani adwokatem ani żadną z osób wskazaną w art. 175 § 2 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik skarżącego, który pomimo świadomości istnienia obowiązku sporządzenia zażalenia przez podmiot do tego uprawniony, o czym został skutecznie pouczony w piśmie z [...] maja 2016 r. (punkt 5 pouczenia), postanowił jednakże samodzielnie zainicjować postępowanie odwoławcze. Stąd też nie ma wątpliwości, że zażalenie nie spełnia ustawowego wymogu sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika, zaś nieprofesjonalny pełnomocnik skarżącego nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 cyt. ustawy.
W tej sytuacji, zażalenie jako niedopuszczalne Sąd odrzucił, na podstawie art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł E. L., domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Powołany w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia art. 194 § 4 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) stanowi o obowiązku wnoszącego zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzenia takiego zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika, tj. adwokata lub radcę prawnego, zaś z mocy art. 175 § 2 i 3 tej ustawy, również podmiotów enumeratywnie wymienionych w tym przepisie. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dopuszczają zatem sporządzenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez pełnomocnika, który nie ma charakteru pełnomocnika profesjonalnego.
W przedmiotowej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało wniesione przez pełnomocnika, który nie jest pełnomocnikiem zawodowym, co pociągało za sobą konieczność jego odrzucenia, stosownie do art. 178 w zw. z art. 198 powołanej ustawy.
Podniesione w zażaleniu argumenty nie zasługują na uwzględnienie, bowiem skarżący nie może antycypować udzielenia ochrony tymczasowej i uzyskania, zgodnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, nieodpłatnej pomocy prawnej. Postanowieniem z 28 września 2016 r., utrzymanym w mocy postanowieniem z 22 listopada 2016 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.