Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówić zmiany własnego postanowienia z dnia 5 października 2017 r. o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia [...] z siedzibą w S. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
Sąd, powołując się na treść art. 9, art. 33 § 2, art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1073) i art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 ze zm.), stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do zmiany postanowienia z dnia 5 października 2017 r., ponieważ z całą pewnością nie ziściła się przesłanka określona przez ustawodawcę jako "zmiana okoliczności sprawy". O zmianie okoliczności sprawy – wbrew przekonaniu Stowarzyszenia – nie świadczą kolejne wnioski o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika postępowania, poparte tym razem obszerną argumentacją.
Ponadto procedura planistyczna uregulowana jest odrębnie i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, ale do uchwalenia prawa miejscowego (powyższy pogląd utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych). W przepisach odrębnych brak jest zaś przepisu szczególnego, na mocy którego organizacja społeczna lub jakikolwiek inny podmiot mógł brać udział w takim postępowaniu (por. postanowienia NSA z 12 lutego 2016 r. o sygn. akt II OZ 38/16 i II OZ 1307/15, wykładnia art. 33 § 2 p.p.s.a. nie może prowadzić do tego, że organizacja społeczna nie mogłaby uczestniczyć w szeroko rozumianym postępowaniu administracyjnym dotyczącym zaskarżenia uchwały w przedmiocie planu miejscowego, a dopuszczona zostanie do udziału jedynie w postępowaniu sądowym dotyczącym kwestionowanego planu.
W ocenie Sądu, skoro nie nastąpiła zmiana okoliczności sprawy i postępowanie, w którym podjęto zaskarżoną uchwałę nie zmieniło swojego prawnego charakteru, to brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do dopuszczenia ww. Stowarzyszenia do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze jego uczestnika, a co za tym idzie do zmiany prawomocnego postanowienia z dnia 5 października 2017 r. Według Sądu przepis art. 33 § 2 p.p.s.a. nie ma zastosowania w sytuacjach, gdy przedmiotem zaskarżenia jest akt bądź czynność podjęta poza postępowaniem administracyjnym, a w szczególności, gdy przedmiotem postępowania jest przepis prawa miejscowego.
Zażalenie na ww. postanowienie wniosło ww. Stowarzyszenie, podnosząc następujące zarzuty:
- - wadliwe i nieuzasadnione potraktowanie wniosku z dnia 16 stycznia 2018 r. jako wniosku o zmianę postanowienia, podczas gdy wniosek ten był wnioskiem odrębnym, niezależnym, z inną argumentacją, na innej podstawie prawnej niż poprzedni wniosek z 25 lipca 2017 r., ponadto złożony w innych okolicznościach prawnych i faktycznych;
- - niewłaściwą ocenę przedstawionego materiału dowodowego zawartego we wniosku z dnia 16 stycznia 2018 r., jego uzupełnieniu z dnia 12 marca 2018 r. oraz regulaminie Stowarzyszenia, a także w materiałach dotyczących procedury planistycznej zawartych w aktach sprawy II SA/Łd 225/17, która to niewłaściwa ocena legła u podstaw bezzasadnej odmowy dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w wyżej wymienionym postępowaniu, podczas gdy materiał dowodowy przemawiał za dopuszczeniem Stowarzyszenia do udziału w tym postępowaniu;
- - błędne przyjęcie, że w przedstawionych okolicznościach Stowarzyszenie nie ma prawa do udziału w postępowaniu sądowym, podczas gdy prawo takie Stowarzyszeniu przysługuje, co ma potwierdzenie w doktrynie i orzecznictwie oraz wynika z charakteru skargi skarżącego;
- - naruszenie art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. polegające na niewłaściwym uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
Wbrew stanowisku ww. Stowarzyszenia Sąd I instancji nie mógł rozpatrywać wniosku z 16 stycznia 2018 r. jako odrębnego, niezależnego wniosku o dopuszczenie Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika, w sytuacji gdy już na wcześniejszym etapie Sąd wydał postanowienie o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym i postanowienie to stało się prawomocne. W tej bowiem sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. akt II OZ 176/18, oddalił zażalenie ww. Stowarzyszenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 października 2017 r. o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika i przesądził, że zasadniczo norma prawna wynikająca z art. 33 § 2 p.p.s.a. nie przewiduje możliwości dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym innych podmiotów (w tym stowarzyszeń) z uwagi na fakt, że zaskarżony akt prawa miejscowego nie powstaje w ramach postępowania administracyjnego, o jakim mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a., lecz w ramach odrębnej procedury planistycznej, a ta nie przewiduje możliwości dopuszczenia do udziału w postępowaniu dotyczącym aktu planistycznego.
A zatem zasadnie Sąd I instancji ponowny wniosek Stowarzyszenia o dopuszczenie w charakterze uczestnika w postępowaniu rozpoznał w trybie zmiany postanowienia na podstawie art. 165 p.p.s.a., a ponieważ po wydaniu postanowienia z dnia 5 października 2017 r. o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu nie uległ zmianie stan prawny (brak normy prawnej, która umożliwiała by dopuszczenie do udziału w postępowaniu dotyczącym legalności aktu planistycznego), Sąd I instancji niewadliwie odmówił zmiany dotychczasowego postanowienia o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu. Dla tej oceny nie mają zaś znaczenia podnoszone przez Stowarzyszenie okoliczności faktyczne, ponieważ, jak już wyżej wskazano, zasadniczo odmowa dopuszczenia do udziału Stowarzyszenia w charakterze uczestnika związana jest z określoną treścią normy prawnej wynikającą z art. 33 § 2 p.p.s.a. i brakiem w tym zakresie uregulowań odrębnych.
Dlatego Sąd I instancji trafnie ocenił, że aktualnie w sprawie nie zaistniała taka zmiana okoliczności sprawy, która uzasadniałaby zmianę postanowienia o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w charakterze uczestnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym skargi na akt prawa miejscowego, jakim jest plan miejscowy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.