Postanowienie NSA z 2 lutego 2006 r., II OZ 84/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 sierpnia 2005 r., sygn. akt II SA/Po 406/05 o pozostawieniu wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania

Sprawa

w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 7 lutego 2005 r., nr [...] w przedmiocie przedłożenia ekspertyzy technicznej p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 lutego 2005 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gnieźnie z dnia 14 grudnia 2004 r., którym nałożono na M. W. zarządcę nieruchomości położonej przy ul. [...]obowiązek przedstawienia rozwiązań technicznych na wykonanie wentylacji nawiewno-wywiewnej w budynku i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Pismem z dnia 4 marca 2005 r. M. W. złożył skargę na powyższe postanowienie. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł., M. W. w piśmie z dnia 21 kwietnia 2005 r. wniósł o zwolnienie z kosztów wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał skarżącego pismem z dnia 26 kwietnia 2005 r. do złożenia w terminie siedmiu dni wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu załączonym do pisma. Formularz wniosku przesłany przez M. W. do Sądu został wypełniony w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej, dlatego pismem z dnia 19 maja 2005 r. Sąd wezwał M. W. ponownie do wypełnienia formularza wniosku PPF w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania i wyjaśnił jednocześnie, że stroną tego postępowania nie jest Wspólnota Mieszkaniowa, lecz M. W.. W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał pismo, w którym stwierdził, że stroną postępowania jest Wspólnota Mieszkaniowa i do niej kierowane powinny być wszelkie pisma z sądu.

Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił wniosek M. W. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu zarządzenia Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd pozostawia bez

Sygn. akt II OZ 84/06 rozpoznania wniosek przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, a w sprawie tej M. W. pomimo wezwania nie nadesłał wypełnionego formularza wniosku w zakreślonym terminie.

Pismem z dnia 1 września 2005 r. M. W. wniósł o uchylenie zarządzenia w całości, stwierdzając, że Sąd błędnie ustalił i pouczył skarżącego, że obowiązek uiszczenia wpisu ciąży na nim - osobie fizycznej, ponieważ zobowiązana jest Wspólnota, a "sytuacja majątkowa zarządcy nie ma wpływu na zwolnienie z kosztów wspólnoty". dodatkowo podniósł, że pouczenia są niewystarczające, a druki są trudne do wypełnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przepis art. 252 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. Nr 227, poz. 2245) w przypadku złożenia przez osobę fizyczną wniosku o przyznanie prawa pomocy nie na urzędowym formularzu, przesyła się jej formularz w celu wypełnienia. W niniejszej sprawie Sąd stosownie do powołanych wyżej przepisów przesłał skarżącemu urzędowy formularz wniosku dwukrotnie. Pierwszy formularz został wypełniony przez skarżącego w imieniu Wspólnoty, drugiego formularza natomiast skarżący nie odesłał do Sądu, polemizując z zakwalifikowaniem go przez Sąd jako osoby fizycznej.

W tym miejscu warto zauważyć, że zaskarżone orzeczenie dotyczy wprawdzie budynku wielorodzinnego, w którym funkcjonuje Wspólnota Mieszkaniowa, jednakże zarządca tej nieruchomości M. W. złożył skargę w imieniu własnym na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 7 lutego 2005 r., którym nałożono na skarżącego, a nie na Wspólnotę, obowiązek przedstawienia rozwiązań technicznych na wykonanie wentylacji nawiewno-wywiewnej w budynku przy ul. 3 Maja 31/33 w Gnieźnie. Należy podkreślić, że art. 331§ 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowi, iż do jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, stosuje się odpowiednio przepisy o osobach prawnych. Wspólnota mieszkaniowa jest tzw. ułomną osobą prawną, w myśl przepisu art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. Nr 80, poz. 903, t.j.) może nabywać prawa, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana, a zatem nie ma przeszkód do występowania Wspólnoty Mieszkaniowej w charakterze strony postępowania sądowoadministracyjnego. Jednakże stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali sprawami wspólnoty mieszkaniowej kieruje zarząd wspólnoty, który reprezentuje ją na zewnątrz. W niniejszej sprawie jedynie Zarząd mógł złożyć skargę do sądu w imieniu Wspólnoty, zawarta z M. W. umowa zlecenia zarządzania nieruchomością wspólną z dnia 7 listopada 2002 r. nie upoważnia go bowiem do podejmowania autonomicznie czynności przekraczających zwykły zarząd. Te kompetencje należą wyłącznie do Zarządu Wspólnoty. W takiej sytuacji skarga wniesiona do sądu administracyjnego nie mogła być uznana za skargę wniesioną w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej. Zatem na skarżącym M. W. spoczywał obowiązek uiszczenia wpisu od skargi.

Z powyższego wynika zatem, iż wbrew twierdzeniom skarżącego, M. W. otrzymał prawidłowy formularz wniosku. Natomiast w przypadku niezłożenia wniosku na urzędowym formularzu, lub nieuzupełnienia braków wniosku w wyznaczonym terminie, Sąd pozostawia wniosek bez rozpoznania, stosownie do art. 257 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Bezspornym jest, że skarżący pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niezastosowania się do pouczenia, wniosku na urzędowym formularzu nie złożył. W tym stanie rzeczy zarządzenie z dnia 4 sierpnia 2005 r., którym pozostawiono wniosek M. W. bez rozpoznania jest zgodne z prawem, a zażalenie nie może zostać uwzględnione. Nie można także zgodzić się z twierdzeniem zażalenia, że skarżący został nieprawidłowo pouczony, a formularz wniosku jest skomplikowany w stopniu uniemożliwiającym jego samodzielne prawidłowe wypełnienie.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.